کتاب «داستان من» نوشته ی مریلین مونرو، روایت زندگی او از زبان خودش است؛ روایتی صادقانه و گاهی تلخ که خیلی فرق دارد با تصویری که مردم از او روی پرده سینما می دیدند. مونرو از کودکی پر از سختی و بی پناهی اش می گوید، از سال های نوجوانی و مسیر پر پیچ وخم رسیدن به هالیوود و ستاره شدن. این کتاب با لحن نزدیک و خودمانی، نشان می دهد پشت آن چهره مشهور، یک آدم حساس، باهوش و درگیر دغدغه های واقعی زندگی بوده است.
در بخش های مختلف کتاب، او بدون تعارف از تجربه های شخصی و احساساتش حرف می زند؛ از نگاهش به خودش و بدنش، از رابطه های عاطفی اش و از ازدواجش با جو دی ماجیو. همین بی پرده بودن باعث شده «داستان من» فقط یک زندگینامه ساده نباشد، بلکه یک تصویر انسانی و واقعی از یکی از نمادهای فرهنگی آمریکا باشد؛ کسی که زندگی حرفه ای و خصوصی اش همیشه زیر ذره بین بوده، اما این بار خودش قصه را تعریف می کند.
| تعداد برگ |
181 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1974 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-600-7845-33-2 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
مریلین مونرو |
| مترجم |
معصومه عسکری |

روان و دوست داشتنیه.
تیسا رو گرفتم چون میگفتن کامل تره و واقعا هم حس کردم حذف و اضافه کمتره. با این حال چند جا نیاز به ویرایش داشت و یکی دو تا غلط تایپی دیدم.
من دنبال عکس های زیاد از مریلین در حال کتاب خوندن بودم و نشر دف از این نظر راضیم کرد. فقط قیمتش نسبت به بقیه بالاتره و اگر فقط متن میخواید شاید ارزشش کمتر باشه.
خوب بود ولی شاهکار نبود.
بین تیسا و میلکان اگر کامل بودن براتون مهمه تیسا انتخاب بهتریه. من یک ماهه دارم آروم آروم میخونم و ترجمه اش دقیق تر به نظرم اومد.
نشر دف از نظر عکس ها و صفحه آرایی فوق العاده است و برای ورق زدن و دیدن جزئیات فیلم ها لذت بخشه. ایراد کوچیکش برای من این بود که وزن کتاب زیاده و تو دست زود خسته میشی.
اگر قبلا بیوگرافی مریلین رو خونده باشید چیز خیلی جدیدی اضافه نمیکنه، بیشتر برای نزدیک شدن به حال و هوای خودش خوبه. من برای مطالعه شبانه قبل خواب گرفتم و راضی بودم.
میلکان رو سه چهار روزه تموم کردم. ترجمه اش خیلی روون بود و حس میکردم متن خود مریلین داره حرف میزنه، اما بعضی جاها مشخصه ملایم تر شده و همه چیز بی پرده نیست.
برای هدیه گرفتم نشر دف. کیفیت چاپ و عکس ها واقعا عالیه و کاغذش حس لوکس میده، ولی برای کسی که متن کامل میخواد شاید بیشتر به درد کلکسیون بخوره تا مطالعه سنگین.
من نشر تیسا رو حدود دو هفته خوندم و همزمان چند فصلش رو با نسخه میلکان دوستم مقایسه کردم. تیسا از نظر کامل بودن و روانی ترجمه برای من بهتر بود و کمتر حس سانسور داشت، فقط فونتش برای مطالعه طولانی یک کم ریزه.