در «تیرهای سقف را بالا بگذارید، نجاران» دوباره پای خانواده معروف گلس وسط است. قصه از زبان بادی گلس روایت می شود و می بردمان به سال ۱۹۴۲؛ روزی که قرار است سیمور، پسر بزرگ خانواده، ازدواج کند اما مراسم به دلیلی نامعلوم از سمت داماد عملا به هم می ریزد. نکته اینجاست که داستان آن طور که انتظار دارید روی خود مراسم نمی ماند؛ بیشتر همراه چند مهمان سر از ماشین و رفت و آمدها درمی آورید و بعد هم وارد آپارتمان بادی و سیمور می شوید. سلینجر مثل همیشه از همین اتفاق های ساده و روزمره طوری قصه می سازد که خسته تان نکند.
بخش دوم کتاب با عنوان «سیمور: پیشگفتار» باز هم نوشته بادی است؛ سال ها بعد از خودکشی سیمور در ۱۹۴۸. بادی تلاش می کند سیمور را آن طور که بوده به خواننده معرفی کند و هم زمان با خاطره ها و زخم های قدیمی خودش کلنجار می رود. متن پر از مکث ها، توضیح های ریز و درشت و پرانتزهای ناگهانی است؛ انگار ذهن راوی یک لحظه هم آرام نمی گیرد. نتیجه اش یک پرتره نزدیک و انسانی از سیمور است که هم دوستش دارید و هم از پیچیدگی اش جا می خورید.
| تعداد برگ |
208 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1393 |
| سال انتشار میلادی |
1955 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
9789643114206 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جی دی سلینجر |
| مترجم |
امید نیک فرجام |
صادقانه بگم من خیلی ارتباط نگرفتم، شاید سلیقه ای باشد. ترجمه بد نیست ولی بعضی جاها لحن شخصیت ها برایم یکدست شد.
برای هدیه گرفتم و خودم هم چند فصلش را خواندم. ترجمه خوش ریتم است و غلط تایپی کم دیدم، فقط اسم گذاری و عنوان نشر نیلوفر توی ذوق می زند.
از تعریف استیون کینگ کنجکاو شدم و خرید کردم، تا اینجا ناامید نکرد. نقطه قوتش فضاسازی و ترجمه روانه، اما شروعش کمی کند بود.
ترجمه خوبه و داستان کشش داره.
من نسخه چاپ جدید را گرفتم و بعد از حدود 100 صفحه حس کردم خیلی کم سانسور یا دست کاری ندارد و فضا درست منتقل شده. فقط گاهی معادل ها می توانست دقیق تر باشد.
دو هفته توی رفت و آمد مترو می خوانم و فصل بندی کمک کرده راحت ادامه بدهم. ترجمه یکدست است و دیالوگ ها طبیعی اند.
نشر نیلوفر را به خاطر کیفیت کاغذ و چاپ گرفتم و راضی ام. عنوان کتاب واقعا عجیب و مسخره است ولی محتوا و ترجمه خوب جبران می کند.
یک ماهه شب ها قبل خواب می خوانم. نثر ترجمه تمیز است و حس تعلیق را نگه می دارد، فقط بعضی جمله ها کمی طولانی شده.
حدود سه هفته است می خوانم و ترجمه امید نیک فرجام خیلی روان و خوش خوان است. برای کسی که با فضای کینگ آشناست، ریتم داستان را خوب منتقل کرده و خسته کننده نیست.