«آزردگان و خوارشدگان» (یا همان رنج کشیدگان و خوارشدگان) از رمان های کمتر دیده شده اما خیلی تاثیرگذار داستایفسکی است که فضای روسیه قرن نوزدهم را جلوی چشم می آورد. داستان را ایوان پتروویچ، یک نویسنده جوان، روایت می کند؛ کسی که هم دنبال ساختن آینده خودش است و هم ناخواسته درگیر زندگی آدم های زخمی و درمانده اطرافش می شود. ناتاشا برای عشقش از خانواده دل می کند و به شاهزاده الکسی دل می بندد، اما الکسی زیر سایه پدرش، شاهزاده والکوسکی، مدام بین احساس و منفعت گیر می افتد. وسط این ماجراها هم پای نلی، دختر یتیم و بیمار، باز می شود؛ دختری که حضورش قصه را انسانی تر و تلخ تر می کند.
این رمان بیشتر از آن که فقط یک داستان عاشقانه باشد، درباره فشار خانواده و جامعه، خیانت های ریز و درشت، فقر، و بی عدالتی است. والکوسکی با نفوذ و خودخواهی اش نماد قدرت فاسدی است که زندگی بقیه را به هم می ریزد، و در مقابلش شخصیت هایی مثل ایوان و نلی قرار می گیرند که با رنج و کمبود دست و پنجه نرم می کنند. داستایفسکی مثل همیشه خیلی دقیق وارد ذهن آدم ها می شود و نشان می دهد چطور عشق، ترحم، غرور و ترس می توانند تصمیم های آدم را عوض کنند. اگر دنبال رمانی هستید که هم قصه داشته باشد و هم لایه های روانشناختی و اجتماعی، «آزردگان و خوارشدگان» انتخاب محکمی است.
| تعداد برگ |
486 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1861 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6227291773 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات