کتاب «ستاره بخش» از جوجو مویز (انتشارات میلکان) یک رمان پرکشش است که ما را می برد به کنتاکیِ دورافتاده و سال های نه چندان دور. آلیس رایت که برای فرار از زندگی خسته کننده اش در انگلیس با بنت ون کلیف ازدواج کرده، راهی آمریکا می شود؛ اما خیلی زود می فهمد زندگی در یک شهر کوچک، آن هم زیر سایه خانواده همسرش، اصلا آن رویایی نیست که فکرش را می کرد. درست همین موقع است که پای یک طرح عجیب و جذاب باز می شود: کتابخانه سیار برای رساندن کتاب به آدم هایی که دستشان به کتاب نمی رسد.
آلیس کنار مارجری، زنی جسور و تیزهوش، و چند زن دیگر که هر کدام قصه و زخم های خودشان را دارند، تبدیل به کتابدارانی می شوند که با اسب و مسیرهای سخت، کتاب را به خانه های دور و نزدیک می رسانند. اما این کار فقط کتاب رساندن نیست؛ کم کم پای وفاداری، عدالت، عشق و ایستادن جلوی زور و قضاوت های سنگین وسط می آید. «ستاره بخش» داستان زن هایی است که تصمیم می گیرند زندگی را خودشان بسازند و با کاری که شاید ساده به نظر برسد، دنیا را برای دیگران و حتی برای خودشان تغییر بدهند.
| تعداد برگ |
400 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2019 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6226573795 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جوجو مویز |
| مترجم |
شهرزاد صالحی |
یک خطی بگم: ارزش خوندن داره.
برای من مهم ترین نکته این بود که کتاب فقط شعار نمی ده و واقعی نشون می ده زن ها چطور راه خودشان را پیدا می کنند. بعد از خوندنش رفتم سراغ چند کتاب مشابه، یعنی تاثیر گذاشت.
من ترجمه خانم صالحی رو قرض گرفتم، داستان جذابه ولی جاهایی انگار پرش داشت و ارتباط صحنه ها گم می شد. اگر حساسید، بهتره سراغ ترجمه های کامل تر برید.
ترجمه آموت رو با یکی از دوستام که میلکان داشت مقایسه کردیم، هر دو خوب بودن ولی آموت برای من روان تر بود. اگر ترجمه خیلی مهمه، به نظرم آموت انتخاب مطمئن تریه.
من هر شب قبل خواب حدود 30 صفحه می خوندم و تقریبا 10 روزه تموم شد. نقطه قوتش شخصیت پردازی زن ها و روند رشدشونه، ولی ریتم وسط های داستان کمی کند میشه.
کتاب خوبیه.
نسخه نشر میلکان رو خوندم، ترجمه تمیز و یکدست بود و کمتر حس کردم جمله ها تحت اللفظی اند. برای کسی که دنبال داستان اجتماعی با محور زن هاست انتخاب خوبیه.
داستان کشش خوبی داشت و موضوع نابرابری حقوق زنان تو دهه 1930 خیلی خوب دراومده. دو هفته ای تمومش کردم و آخرش آدم رو به فکر می بره.
من برای باشگاه کتابخوانی خوندم و واقعا فضای روستایی و فشار مردسالاری رو ملموس نشون میده. ترجمه آموت رو گرفتم و روان بود، فقط چند جا اصطلاحات محلی می توانست بهتر توضیح داده شود.