کتاب «جعبه پرنده» اثر جاش ملرمن (انتشارات میلکان) یک رمان دلهره آور و آخرالزمانی است که از همان صفحات اول آدم را میخکوب می کند. در این دنیا یک چیز ناشناخته بیرون از خانه ها وجود دارد؛ چیزی که اگر حتی یک لحظه ببینیش، ذهنت از هم می پاشد و ممکن است به خشونت و جنون کشیده شوی. هیچ کس درست نمی داند این بلا از کجا آمده یا دقیقا چیست، فقط همه یاد گرفته اند برای زنده ماندن نباید نگاه کنند.
چند سال بعد از شروع فاجعه، مالوری همراه دو بچه اش جزو معدود آدم های باقی مانده اند و در یک خانه متروکه کنار رودخانه روزگار می گذرانند. وقتی بچه ها بزرگ تر می شوند، مالوری تصمیم می گیرد از آن جهنم فرار کنند و دنبال جایی امن بگردند. اما مسیر فرار ترسناک تر از چیزی است که فکرش را می شود کرد: باید کیلومترها با قایق روی رودخانه بروند، آن هم با چشم های بسته، و فقط به عقل خودشان و شنوایی تمرین داده شده بچه ها تکیه کنند. کوچک ترین اشتباه یعنی پایان همه چیز، مخصوصا وقتی حس می کنند چیزی تمام مدت دنبالشان بوده است.
| تعداد برگ |
272 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1398 |
| سال انتشار میلادی |
2014 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-8812-49-4 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جاش ملرمن |
| مترجم |
فاطمه جابیک |

برای هدیه هم گزینه خوبیه.
کوتاه و جذاب.
یک ماهه آروم آروم می خونم، داستان خوبه اما به شخصه دوست داشتم درباره موجودات توضیح بیشتری بده. اگر پایان های باز دوست ندارید، شاید کمی اذیت بشید.
من شب ها قبل خواب می خوندم و واقعا بعضی فصل ها خوابم نمی برد. نقطه قوتش تنش بین آدم هاست، نه صرفا هیولا.
ترجمه روان بود و سریع جلو می رفت. به نظرم برای کسی که فیلمش رو دیده هم هنوز هیجان داره.
کتاب خوش خوانه و ایده اش آشناست ولی اجراش جذابه. با این حال بعضی جاها حس کردم نویسنده خودش هم دقیقا نمی دونه به کدوم سمت می ره.
من نسخه میلکان رو خوندم، حدود یک هفته طول کشید و واقعا اضطراب داستان مخصوصا وقتی پای بچه وسطه خوب دراومده. تنها چیزی که اذیتم کرد اختلاف تعداد صفحه با نسخه های دیگه بود و نمی دونم از فونت و قطع بوده یا نه.
برای سفر سه روزه بردم و تقریبا یک نفس تمومش کردم. اگر تعلیق و ترس روانی دوست دارید، انتخاب خوبیه.
من دو هفته ست دارم می خونم، فضای دلهره آورش عالیه و کشش داستان نمی ذاره زمین بذاری. ابهام درباره موجودات ترسناک به نظرم نقطه قوتشه، فقط آخرش می تونست جمع بندی محکم تری داشته باشه.