«محبس» (Huis Clos) از معروف ترین نمایشنامه های ژان پل سارتر است که حال و هوای اگزیستانسیالیستی دارد و تقریبا همه چیزش در یک فضای بسته جلو می رود: یک اتاق بی پنجره با چند مبل ساده. داستان با ورود جوزف گارسین شروع می شود؛ مردی که فکر می کند قرار است بعد از مرگش مجازات شود، اما نه با آتش و شکنجه های عجیب، بلکه با ماندن در همین اتاق. کمی بعد دو نفر دیگر هم می آیند: اینس سرانو که تیز و بی تعارف است و استل ریگالت که مدام دنبال تایید شدن و دیده شدن است. هر چه جلوتر می رویم، معلوم می شود این اتاق همان جهنم است؛ جهنمی که ابزارش فقط نگاه و قضاوت آدم های دیگر است.
سارتر در این نمایش نشان می دهد وقتی راه فرار نباشد، آدم مجبور می شود با حقیقت خودش رو به رو شود؛ اما مشکل اینجاست که شخصیت ها مدام از پذیرش مسئولیت کارهایشان طفره می روند و دنبال بهانه می گردند. گارسین می خواهد خودش را شجاع نشان دهد اما از داوری می ترسد، استل بدون نگاه دیگران انگار خودش را گم می کند، و اینس هم با زیر سوال بردن بقیه و بازی روانی زنده است. «محبس» با دیالوگ های تند و فضای مینیمال، یک تجربه فکری و نمایشی قوی می سازد و همان جمله معروف سارتر را جلوی چشم می گذارد: جهنم، دیگران هستند.
| تعداد برگ |
80 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1944 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223843136 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات