کتاب «مانویت» از نشر ثالث با نگاهی روان و قابل فهم سراغ آیین مانوی می رود؛ دینی عرفانی که مانی در قرن سوم میلادی در ایران پایه گذاشت و در آن رد پای باورهای مختلف مثل مسیحیت، زرتشتی، بودایی و اندیشه های گنوسی دیده می شود. در این نگاه، دنیا میدان کشمکش همیشگی نور و تاریکی است و انسان هم ترکیبی از هر دو: روحش از روشنایی آمده و جسمش به جهان مادی و تاریک وابسته است. کتاب توضیح می دهد مانویان چرا ماده را نشانه گرفتاری می دانستند و چطور باور داشتند آدم می تواند با انتخاب هایش به آزاد شدن «ذره های نور» کمک کند.
این آیین در دوره ای کوتاه به بخش های بزرگی از جهان آن زمان، از خاورمیانه و شمال آفریقا تا هند و چین و آسیای میانه رسید، اما بعدتر به خاطر مخالفت های شدید و تکفیرهای مذهبی کم کم رو به افول رفت. با این حال، اثرش در بعضی جریان های عرفانی بعدی قابل ردیابی است. در این کتاب علاوه بر توضیح دقیق تاریخچه و باورهای اصلی مانویت، چند مقاله کامل هم آمده که کمک می کند تصویر روشن تری از مفاهیم و زمینه های این دین و گسترش و افول آن داشته باشید.
| تعداد برگ |
350 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1981 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004056731 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات