نمایشنامه «پدر» از فلوریان زلر (نشر ثالث) یک درام روان شناسانه و تلخ و شیرین است که کاری می کند زوال عقل را فقط «نبینید»، بلکه تا حدی «حسش کنید». داستان حول آندره می چرخد؛ مردی سالخورده که فکر می کند همه چیز را تحت کنترل دارد، اما کم کم نشانه های فراموشی و به هم ریختگی ذهنی سراغش می آید. روایت مثل زندگی معمولی صاف و خطی جلو نمی رود؛ صحنه ها تکه تکه می شوند، بعضی چیزها تکرار می شوند، زمان و مکان گاهی جابه جا به نظر می رسد و حتی آدم های دور و بر آندره ممکن است یک دفعه اسم یا ظاهرشان عوض شود. همین بازی های نمایشی باعث می شود خواننده هم مثل خود شخصیت اصلی، مدام بین واقعیت و خیال گیر کند.
در کنار آندره، دخترش آن را داریم که بین مراقبت از پدر و ادامه دادن زندگی خودش گیر افتاده و فشار عاطفی سنگینی را تحمل می کند. «پدر» درباره پیری، ترس از تنها شدن، از دست رفتن حافظه و فرو ریختن هویت است، اما بدون این که شعار بدهد یا احساساتی بازی دربیاورد. اگر نمایشنامه های مدرن دوست دارید یا دنبال اثری هستید که هم از نظر فرم خلاق باشد و هم از نظر احساسی اثر بگذارد، این کتاب می تواند انتخاب خیلی خوبی باشد.
| تعداد برگ |
87 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
2012 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004059541 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات