کتاب «درد همیشه راه را نشان می دهد» اثر هاکان منگوچ (نشر نسل نواندیش) یک جور دعوت صمیمی است به این که درد و سختی ها را فقط بدشانسی نبینیم. نویسنده با الهام از نگاه مولانا، نشان می دهد خیلی وقت ها همین رنج ها می توانند چراغ راه باشند و ما را به سمت معنا، آرامش و شناخت عمیق تر از خودمان ببرند. در این مسیر، عشق بیشتر از آن که یک احساس لحظه ای باشد، شکل یک انتخاب و تعهد پیدا می کند؛ انتخابی برای بخشیدن، رها کردن و زندگی کردن با دل روشن تر.
در فضای کتاب، حرف از مولانا و نگاه عرفانی اش هم پررنگ است؛ این که قلب بدون عشق انگار یا بی قرار است یا بی حس. نویسنده تلاش می کند با روایت های ساده و قابل لمس، خواننده را نزدیک کند به پیام هایی مثل ارزش فداکاری، پیدا کردن معنا در تجربه های روزمره و دیدن نشانه ها وسط اتفاقات سخت. اگر دنبال یک کتاب روان و الهام بخش هستید که حال و هوای مولانا را هم در خودش داشته باشد، این کتاب می تواند انتخاب خوبی برایتان باشد.
| تعداد برگ |
152 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222207243 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
هاکان منگوچ |
| مترجم |
فائزه پورعلی |
من قبلا مثنوی را کامل نخوانده بودم، این کتاب کمک کرد مسیر کلی دستم بیاید و بعد بروم سراغ متن اصلی. برای تصمیم خرید، اگر خلاصه و قابل فهم می خواهید ارزشش را دارد.
بد نیست.
سه روزه تمومش کردم، برای من نقطه قوتش این بود که پراکنده گویی ندارد و مستقیم می رود سر اصل مطلب. چند جا تکرار داشت ولی اذیت کننده نبود.
من برای هدیه خریدم و خودم هم ورق زدم، لحنش ساده است و خسته نمی کند. اگر دنبال متن خیلی عمیق و دانشگاهی هستید شاید کافی نباشد.
جمع و جور و خواندنیه، مخصوصا بخش های مربوط به پیام اصلی و برداشت ها. فقط کاش منابع و ارجاعات آخر کتاب کمی دقیق تر بود.
یک ماهی هست هر شب چند صفحه می خوانم، توضیح مفاهیم و مثال ها کمک کرد بهتر ارتباط بگیرم. برای شروع آشنایی با مولانا انتخاب خوبی است.
خوبه و مفیده.
برای مرور سریع قبل از کلاس ادبیات گرفتم و کارم راه افتاد. متن روان است و گیج کننده نیست.
من حدود 2 هفته است می خوانمش، خلاصه است ولی نکات اصلی را خوب پوشش داده. برای کسی که وقت کم دارد خیلی به درد می خورد.