رمان «آرتیست» از سعید تشکری یک داستان معمولی و خطی نیست؛ بیشتر شبیه این است که نویسنده دستت را بگیرد و ببرد پشت صحنه نوشتن یک رمان. از همان اول می بینی کتاب فقط دنبال تعریف کردن یک ماجرای ساده نیست، بلکه مدام نشان می دهد قصه چطور ساخته می شود، شخصیت ها چطور جان می گیرند و خود نویسنده چطور وسط کار گیر می افتد و با تصمیم هایش کل مسیر روایت را عوض می کند. لحن کتاب هم به خاطر تجربه نمایشی تشکری، پر از دیالوگ های خوش ضرب و ریتم است و بعضی بخش ها حس یک اجرای تئاتر فشرده را دارد.
ماجرا از جایی شروع می شود که یک پیرمرد مرموز به اسم آقای کوشا سراغ یک نویسنده می آید و از او می خواهد زندگی اش را بنویسد؛ نه فقط برای ثبت خاطره، بلکه برای اینکه یک جور ماندگار شود. همین سفارش ساده کم کم تبدیل می شود به بازی بین واقعیت و خیال: آیا می شود زندگی یک آدم واقعی را نوشت بی آنکه مجبور شوی به آن رنگ و لعاب داستانی بزنی و دوباره اختراعش کنی؟ «آرتیست» در کنار این بازی فرمی، سراغ دغدغه های هنرمند هم می رود؛ اینکه آرتیست بودن در جامعه فقط یک عنوان قشنگ نیست و همیشه با فشار محیط، قضاوت ها و حتی هنرهای تقلیدی و بی ریشه درگیر است.
| تعداد برگ |
144 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1398 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222087029 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات