«ستوان من» نوشته دانیل گرانین (انتشارات نیستان) یک رمان جنگی و در عین حال خیلی شخصی است که حال و هوای جبهه لنینگراد در جنگ جهانی دوم را از نگاه یک افسر جوان تانک نشان می دهد. راوی که یک ستوان بی نام است، ماجراها را خیلی نزدیک و بی واسطه تعریف می کند؛ از سرمای طاقت فرسا و گرسنگی و ترس های همیشگی گرفته تا لحظه هایی که آدم وسط دود و گلوله فقط سعی می کند زنده بماند. زبان کتاب ساده و سر راست است و جنگ را نه قهرمانانه و پر زرق و برق، بلکه واقعی و خشن و پر از اضطراب تصویر می کند.
نکته جذاب کتاب این است که فقط خاطره گویی نیست؛ گرانین لابه لای روایت، نگاه انتقادی هم دارد و نشان می دهد چطور فاصله زیادی بین تبلیغات رسمی و چیزی که سربازهای معمولی تجربه می کنند وجود دارد. دستورهای عجیب، تصمیم های از بالا، و فشار روانی مداوم باعث می شود جنگ برای آدم ها بیشتر شبیه یک آزمون فرساینده روح و روان باشد تا یک داستان افتخار. اگر دنبال رمانی هستید که جنگ جهانی دوم را انسانی تر و ملموس تر نشان بدهد و بیشتر از شلیک و عملیات، روی تجربه ذهنی و روانی آدم ها تمرکز کند، «ستوان من» انتخاب تاثیرگذاری است.
| تعداد برگ |
127 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1398 |
| سال انتشار میلادی |
2012 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222086541 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات