کتاب «انحطاط تاریخ نگاری در ایران» از فریدون آدمیت (انتشارات گستره) مجموعه ای از مقاله ها و یادداشت هایی است که بعضی هایشان قبلا این طرف و آن طرف چاپ شده بودند، اما بخش مهم تری از آنها در نشریات کم یاب و دور از دسترس مانده بود و کمتر دیده می شد. این نوشته ها علاوه بر ارزش تاریخی، برای علاقه مندان تاریخ نگاری در ایران و شناخت فضای فکری و سیاسی دوره قاجار هم خواندنی است و نگاه آدمیت را به چند چهره و موضوع مهم آن دوره نشان می دهد.
نکته ای که باید در نظر داشت این است که بعضی از مطالب کتاب مربوط به سال هایی است که نوشته شده و طبیعی است در برخی جزئیات با داده ها و نگاه های امروزی تاریخ تفاوت داشته باشد. با این حال، تعدادی از متن ها بیشتر جنبه سندی دارند و از همین زاویه ارزش ویژه پیدا می کنند؛ مثل مطالبی درباره دستورنامه محمد شاه، سفارت حسین خان، نکته هایی تازه درباره امیرکبیر و همین طور طرح قرارنامه ایران و انگلیس که به درد پژوهش و بررسی دقیق تر تاریخ معاصر ایران می خورد.
| تعداد برگ |
322 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
9786006069012 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
نظرات