«کتابخانه استالین: دیکتاتور و کتاب هایش» نوشته جفری رابرتز، از آن کتاب هایی است که از یک زاویه غیرمنتظره سراغ استالین می رود: قفسه کتاب های شخصی اش. رابرتز با بررسی کتابخانه ای که می گویند بیشتر از ۲۰۰۰۰ جلد کتاب در زبان های مختلف داشته، دنبال این است که ببیند از روی چیزهایی که استالین می خوانده و یادداشت هایی که کنار متن ها می گذاشته، می شود به شخصیت واقعی او نزدیک تر شد یا نه. نکته جذاب اینجاست که استالین فقط خواننده نبوده؛ روی صفحه ها با مدادهای رنگی خط می کشیده، حاشیه نویسی می کرده و با متن ها درگیر می شده؛ مخصوصا وقتی پای نوشته های مارکس، انگلس و لنین وسط بوده.
کتاب نشان می دهد پشت چهره خشن و تصمیم های بی رحم، یک آدم به شدت اهل مطالعه هم بوده که هم سراغ تاریخ و سیاست می رفته و هم ادبیات و هنر را دنبال می کرده؛ از نویسنده هایی مثل شکسپیر و دیکنز گرفته تا علاقه به موسیقی و تئاتر. رابرتز حتی رد تاثیر بعضی کتاب ها را روی نگاه استالین به قدرت و حکومت داری پی می گیرد؛ مثلا جاهایی که از «شهریار» ماکیاولی زیاد خط کشی شده. در نهایت این کتاب فقط درباره چند قفسه کتاب نیست؛ یک روایت خواندنی است برای کسانی که تاریخ شوروی، روان شناسی قدرت و پشت صحنه وقایع تلخ قرن بیستم برایشان مهم است.
| تعداد برگ |
400 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2022 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6004616058 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات