کتاب «تنها زندگی نکردن» اثر مجتبی ادیبان یک روایت داستانی متفاوت و چند تکه است که در هفت بخش با نام های «دهکده»، «ون»، «نویسنده»، «نقاش»، «بازداشتگاه»، «نگهبان» و «ترور» جلو می رود. ماجرا از جایی شروع می شود که یک نفر به هر دلیلی چشم هایش را می بندد و دیگر دلش نمی خواهد بازشان کند؛ همین سوال ساده، قصه را می برد سمت فهمیدن دلیل ها و لایه های پنهان آدم ها.
در ادامه، شخصیت در داستان هایی که برای رد شدن از تاریکی های درونش می سازد، مدام شکل عوض می کند؛ گاهی سن و جنسیت و موقعیتش فرق دارد، اما این روایت ها از هم جدا نیستند و مثل حلقه های یک زنجیر به هم وصل می مانند. کتاب بیشتر از این که بخواهد نسخه روانشناسی بدهد، حس و حال یک درون کاوی و نگاه فلسفی اجتماعی دارد و ساختار چرخه ای و دایره وارش هم باعث می شود آخر و اول قصه به هم نزدیک شوند؛ درست مثل اسم کتاب که یادآوری می کند هیچ کس واقعا تنها زندگی نمی کند.
| تعداد برگ |
232 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1394 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007642450 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات