کتاب «مقاله ها و پندها» از آرتور شوپنهاور (انتشارات گوتنبرگ) مجموعه ای از نوشته های کوتاه و تامل برانگیز است که خیلی ساده و بی تعارف درباره زندگی، آدم ها و رنج هایی که همه کم و بیش تجربه می کنیم حرف می زند. شوپنهاور به بدبینی معروف است، اما نگاهش فقط سیاه نمایی نیست؛ او می گوید پشت خیلی از تصمیم ها و رفتارهای ما نه منطق، بلکه یک میل و کشش کور و تمام نشدنی قرار دارد؛ چیزی که خودش اسمش را «اراده» می گذارد. از نظر او همین خواستن های بی پایان باعث می شود آرامش واقعی سخت به دست بیاید و شادی هم بیشتر شبیه یک نفس راحت کوتاه بین دو درد باشد.
در این کتاب علاوه بر بحث رنج و خواستن، از اخلاق هم زیاد می شنویم؛ شوپنهاور معتقد است وقتی بفهمیم همه درگیر نوعی درد مشترک هستیم، همدلی و شفقت معنای جدی تری پیدا می کند و کم کردن رنج دیگران تبدیل به یک کار اخلاقی واقعی می شود. او به دین سازمان یافته هم نقد دارد و بیشتر روی خودآگاهی، اخلاق و هنر تاکید می کند؛ هنر از نگاهش یک پناهگاه موقت است که برای لحظاتی ما را از فشار زندگی جدا می کند و یک جور آرامش و زیبایی خالص نشانمان می دهد. اگر دنبال کتابی هستید که درباره معنای زندگی، رنج انسان و راه های کنار آمدن با آن حرف های صریح بزند، این اثر انتخاب خوبی است.
| تعداد برگ |
244 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1851 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6225773110 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات