تا حالا شده یک شخصیت داستانی مثل آنا کارنینا یا راسکولنیکوف آن قدر برات واقعی شود که یادت برود اصلا روی کاغذ ساخته شده؟ کتاب «شخصیت پردازی در ادبیات داستانی» نوشته شیریندخت دقیقیان دقیقا می رود سراغ همین سوال: این آدم های به ظاهر خیالی از کجا می آیند و چطور این قدر جان دار می شوند. نویسنده به جای توصیه های کلیشه ای کارگاه های داستان نویسی، با نگاه پژوهشی توضیح می دهد که خیلی از شخصیت های ماندگار از دل یک «پروتوتیپ» یا همان نمونه های واقعی اطراف نویسنده شکل می گیرند؛ یک آدم آشنا، یک دشمن قدیمی، یک چهره تاریخی یا حتی یک خاطره پررنگ که در ذهن نویسنده تغییر شکل می دهد و تبدیل به کاراکتری مستقل می شود.
کتاب ساختار مرتب و قدم به قدم دارد: اول مسیر تکامل شخصیت در داستان را مرور می کند و نشان می دهد چطور از تیپ های ساده به شخصیت های پیچیده امروزی رسیده ایم. بعد مفهوم پروتوتیپ را روشن می کند و مرز بین کپی برداری ساده از واقعیت و خلق هنری را دقیق تر توضیح می دهد؛ این که نویسنده فقط زندگی دیگران را رو نویسی نمی کند، بلکه تجربه های شخصی، حافظه و حتی زخم های روانی را مواد خام می کند تا در خدمت داستان یک شخصیت چندبعدی بسازد. بخش جذاب تر هم جایی است که کتاب 16 نوع پروتوتیپ را دسته بندی می کند و با مثال های ادبی نشان می دهد هر کدام چطور در رمان ها رد پای خودشان را می گذارند؛ برای داستان نویس ها و علاقه مندهای نقد ادبی، این نگاه می تواند ابزار تازه و کاربردی بدهد.
| تعداد برگ |
283 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9641910138 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات