نمایشنامه «سه روز باران» از ریچارد گرینبرگ یک درام معاصر و خوش ساخت است که داستانش بین دو زمان رفت و برگشت دارد: نیویورکِ ۱۹۹۵ و ۱۹۶۰. ماجرا از جایی شروع می شود که واکر و نن (فرزندان یک معمار مشهور) همراه دوست قدیمی شان پیپ در یک فضای خالی جمع می شوند تا درباره میراث پدر تصمیم بگیرند. اما یک دفترچه یادداشت قدیمی همه چیز را به هم می ریزد و کم کم سوء تفاهم ها، حسادت ها و زخم های قدیمی بین این سه نفر بالا می زند. هر کدامشان فکر می کنند حقیقت را می دانند، ولی هر صفحه ای که جلو می روند مطمئن تر می شوند که گذشته آن قدرها هم ساده نبوده.
نیمه دوم نمایشنامه یک چرخش جذاب دارد: همان بازیگران این بار نقش نسل قبل را بازی می کنند و مخاطب به سال ۱۹۶۰ می رود؛ جایی که تصویر «قهرمانانه» ای که بچه ها از پدر و اطرافیانش ساخته بودند، ترک برمی دارد. گرینبرگ خیلی دقیق نشان می دهد آدم ها چطور خاطره ها را مطابق نیازشان بازسازی می کنند و چطور سکوت و نگفتنِ احساسات، از یک نسل به نسل بعد منتقل می شود. «سه روز باران» بیشتر از این که دنبال پایان بندی قطعی باشد، می خواهد شما را درگیر این سوال کند که اصلا ما چقدر گذشته را درست فهمیده ایم و چقدرش را برای خودمان جور دیگری تعریف کرده ایم.
| تعداد برگ |
120 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1394 |
| سال انتشار میلادی |
1998 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6005140903 |
| قطع |
جیبی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات