کتاب آخرین ایستگاه اثر یو میری (نشر نیماژ) یک رمان تاریخی و تلخ و تماشایی است که ما را می برد به ژاپن دهه 1960؛ همان روزهایی که توکیو با عجله خودش را برای المپیک آماده می کند. داستان درباره مردی به نام کازو است؛ کارگری که در فوکوشیما به دنیا آمده و در 31 سالگی راهی توکیو می شود تا در پروژه های آماده سازی شهر کار کند. او در محل اقامتی نزدیک ایستگاه اوئنو ساکن می شود؛ جایی که پر از کارگرهای بی پول و بی خانمان هایی است که دنبال یک لقمه نان به آنجا آمده اند.
کازو با نگاه دقیق و شاعرانه اش از زندگی روزمره آدم های حاشیه شهر می گوید؛ از سرمای شب های ایستگاه، امیدهای کوچک، رفاقت ها و ترس هایی که زیر پوست شهر جریان دارد. از یک طرف دلش به سنت ها و گذشته گره خورده و از طرف دیگر با یک توکیوی مدرن و پر زرق و برق روبه رو است که انگار برای آدم هایی مثل او جایی ندارد. روایت آرام جلو می رود، اما کم کم سنگینی سرنوشت و واقعیت های تلخ اختلاف طبقاتی خودش را نشان می دهد و پایان بندی هم ضربه اش را دقیق همان جایی می زند که انتظارش را نداری.
| تعداد برگ |
144 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2014 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003679443 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات