کتاب «میراث فرانسوی نیچه: تبارشناسی پساساختارگرایی» نوشته آلن د شریفت (انتشارات نیماژ) سراغ این سوال می رود که نیچه چطور از یک فیلسوف آلمانی تبدیل شد به یکی از منبع های مهم فکر و بحث در فرانسه قرن بیستم. نویسنده فقط تاریخ نگاری خشک انجام نمی دهد؛ مرحله به مرحله نشان می دهد ایده های نیچه وقتی وارد فضای فکری فرانسه می شوند، چطور ترجمه و تفسیر می شوند و حتی شکل تازه ای پیدا می کنند. نتیجه این است که با یک «نیچه زنده» روبه رو می شویم که مدام از نو خوانده می شود، نه یک مجموعه نظر ثابت و بسته.
شریفت مسیر اثرگذاری نیچه را در کار متفکرانی مثل ژاک دریدا، ژیل دلوز، میشل فوکو و هلن سیکسو دنبال می کند: از نگاه او دریدا از نیچه برای نقد معناهای قطعی و بازی های زبانی کمک می گیرد، دلوز نیروی خلاق و مولد را از دل مفاهیم نیچه بیرون می کشد، فوکو روش تبارشناسی را برای فهم رابطه دانش و قدرت به کار می برد و سیکسو هم با زاویه ای متفاوت به نوشتار، بدن و تفاوت می رسد. اگر دنبال کتابی هستید که ارتباط نیچه با پساساختارگرایی فرانسوی را روشن و منسجم توضیح دهد و در عین حال وارد بحث های جدی فلسفه قاره ای شود، این کتاب انتخاب مناسبی است.
| تعداد برگ |
240 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1995 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003672963 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات