«فصل های دوزخی انتهای اتوبان 61» نوشته شهریار وقفی پور یک رمان مدرن و غیر خطی است که مدام با تغییر زاویه دید و جابه جا شدن روایت، ذهن خواننده را به بازی می گیرد. مرز بین خیال و واقعیت در این کتاب همیشه مه آلود است و همین باعث می شود بعضی جاها حس کنید همه چیز تکه تکه و گیج کننده جلو می رود؛ اما کم کم مشخص می شود راوی زیر تاثیر مواد مخدر است و همین نگاه پارانوئیدی و شکاکانه اش، دلیل این آشفتگی هاست. او به بدیهی ترین اتفاق ها هم اعتماد ندارد و در طول داستان مدام بین خشم، انزوا، بدبینی و خشونت نوسان می کند.
فضای رمان انگار ایران امروز را با حال و هوای روسیه قرن نوزدهم و فرانسه قرن بیستم قاطی کرده؛ یک جهان عجیب که شبیه کشور خودمان است اما انگار هویتش را گم کرده و روی پای خودش بند نیست. داستان ظاهرش روی یک جنایت می چرخد، ولی بیشتر بهانه ای است برای حرف زدن درباره وضعیت اجتماعی و بی هویتی جمعی؛ جایی که حتی بچه ها هم شعر مرگ می خوانند. راوی با احتمالات مختلف کلنجار می رود، اما این شک ها هیچ وقت به قطعیت نمی رسد و حتی آخر کار هم قرار نیست همه چیز با یک جواب روشن جمع بندی شود. اگر دنبال رمان های متفاوت فارسی با روایت تجربه گرا و پایان بندی معمولی نیستید، این کتاب انتخاب خوبی است.
| تعداد برگ |
264 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1395 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003671843 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات