کتاب «کلیات شمس» (همان دیوان شمس تبریزی یا دیوان کبیر) مجموعه بزرگی از شعرهای مولانا جلال الدین محمد بلخی است؛ از غزل ها و رباعی ها گرفته تا ترجیع بندها. این دیوان بیشتر حال و هوای عاشقانه و عارفانه مولانا را نشان می دهد و بخش زیادی از شعرها را خطاب به شمس الدین تبریزی سروده است. به همین خاطر هم در دوره های بعد اسم های مختلفی مثل «دیوان شمس تبریزی» و «کلیات شمس» روی آن گذاشته اند.
در نسخه های قدیمی این دیوان، شعرها گاهی بر اساس وزن و بحر کنار هم آمده اند تا برای مجالس سماع و خواندن منظم تر باشد و بعدها هم بارها در ایران و هند چاپ شده است. جالب اینجاست که همه غزل ها تخلص ثابت ندارند؛ بعضی جاها مولانا در پایان شعر با واژه هایی مثل «خاموش» یا «خمش» خودش را معرفی می کند و در تعداد کمی هم نام هایی مثل حسام الدین چلبی یا صلاح الدین زرکوب دیده می شود، اما در بیشتر غزل ها رد پای «شمس» و «شمس تبریز» پررنگ است.
| تعداد برگ |
1761 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-9643630812 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات