کتاب «زبان و اندیشه» یکی از نوشته های مهم نوام چامسکی درباره رابطه زبان و ذهن است. چامسکی در این کتاب با زبان ساده تر و بحث های دقیق نشان می دهد زبان فقط یک ابزار حرف زدن نیست، بلکه بخشی از ساختار درونی و طبیعی انسان است. بخش زیادی از فصل های کتاب بر پایه مقاله هایی است که او در دهه 1960 منتشر کرده بود و بعدها در نسخه جدیدتر، با یک پیشگفتار تازه و یک فصل اضافه کامل تر شده تا نگاه او به بحث زبان شناسی و ذهن امروزی تر شود.
در فصل های اصلی، ایده هایی مثل «گرامر جهانی» و این که ما چطور از راه قواعد و اصول درونی، زبان را یاد می گیریم و می فهمیم مطرح می شود؛ یعنی نوعی دانش زبانی درونی که به آن زبان I هم می گویند. این دیدگاه طی سال ها مسیر پژوهش های زیادی را در زبان های مختلف باز کرده و کلی سوال تازه هم به وجود آورده است. فصل پایانی دوباره برمی گردد به مهم ترین چالش ها و نکته ها و از رویکرد «زیست زبانی» حرف می زند؛ رویکردی که چامسکی از ابتدا تا امروز با آن سعی کرده توضیح بدهد ذهن و زبان چطور به هم گره خورده اند.
| تعداد برگ |
100 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1968 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9647100649 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات