«سرزمین پرتقال های غمگین» از غسان کنفانی (انتشارات نسل نواندیش) یک مجموعه داستان کوتاه درباره زندگی و رنج فلسطینی هاست؛ داستان هایی که ساده و موجز نوشته شده اند، اما پشت هر جمله اش، درد آوارگی، دوری و از دست دادن خانه و خاطره ها موج می زند. کنفانی با نگاهی انسانی و نزدیک، کاری می کند خواننده فقط تماشاگر نباشد و خودش را وسط همان اتفاق ها حس کند.
این کتاب چند داستان کوتاه را کنار هم می گذارد و بعضی از آن ها حال و هوای نامه نگاری دارند؛ انگار آدم ها از فاصله های دور برای هم می نویسند تا تلخی جدایی را کمتر کنند. اسم کتاب هم از یکی از داستان های مهمش می آید؛ جایی که درخت های پرتقال نماد امیدها و آرزوهایی می شوند که یک دفعه باید رهایشان کرد. اگر دنبال ادبیات داستانی جدی با حال و هوای اجتماعی و سیاسی هستید، این کتاب انتخاب تاثیرگذاری است.
| تعداد برگ |
96 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6222208264 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
غسان کنفانی |
| مترجم |
مریم نفیسی راد |

روان و تاثیرگذار بود، ولی فضای تلخش برای من زیادی سنگین شد. اگر دنبال کتاب امیدوارکننده هستید شاید انتخاب اول نباشه. 7/10
دو بار خوندمش، بار دوم تازه جزئیاتش نشست. از نظر ادبی جدیه و بعضی جاها یاد شازده احتجاب می افته، فقط کاش چند صفحه بیشتر برای بعضی شخصیت ها وقت می ذاشت. 9/10
قلبم شکست. لعنت بر جنگ. 10/10
کتاب خوبیه ولی برای همه سلیقه ها نیست. اگر با روایت تکه تکه و ذهن آشفته مشکل دارید ممکنه اواسطش خسته بشید، اما پایان بندی و حس کلیش می ارزه. 7/10
من تو رفت و آمد مترو طی یک هفته خوندم، حجمش کمه ولی غنیه. نقطه قوتش تصویرسازی و حس خفگی زیر سایه جنگه، با این حال چند بخش تکراری به نظرم اومد. 8/10
ترجمه به نظرم خیلی تمیز و ادبیه و این کمک می کنه متن کش دار نشه. موضوع جنگ و اثرش روی آدم های عادی رو خوب درآورده و به کسی توهین نمی کنه. 9/10
برای من که دنبال داستان کوتاه ولی پرمحتوا بودم انتخاب خوبی بود. روایت مهاجرت و گیر کردن بین خانواده و رفتن خیلی ملموسه، فقط گاهی سیال ذهنش سنگین می شه. 8/10
یک روزه تمومش کردم ولی تا چند روز ذهنم ولش نکرد. نثرش استخوان داره و بعضی جاها واقعا یاد هدایت افتادم. 10/10
من حدود دو هفته هر شب قبل خواب چند صفحه خوندم و خیلی درگیر فضای ذهنی و سیال کتاب شدم. ترجمه روانه و بدون شعار زدگی نشون می ده جنگ چطور آدم ها رو از داخل خرد می کنه. 9/10