کتاب «شبی که انتو با درد خویش آشنا شد» نوشته احمد آرام (نشر افق) یک رمان متفاوت و فضای آخرالزمانی دارد که قصه اش در روزهای همه گیری کرونا می گذرد؛ اما تمرکز اصلی اش روی خودِ کرونا نیست، بلکه روی اتفاق ها و حاشیه هایی است که زندگی آدم ها را زیر و رو می کند. راوی داستان ابوالقاسم است که با اسم مستعار «انتو» در یک مجتمع مسکونی تهران کنار همسرش میشا زندگی می کند. بعد از ورشکستگی محل کارش، با بیمه بیکاری و نوشتن برای یک شرکت انیمیشن سر می کند و در همین روزهای قرنطینه کم کم با واقعیت هایی روبه رو می شود که قبلا زیر شلوغی کار و زندگی نمی دید.
ارتباط انتو با همسایه اش کیخسرو از طریق بالکن، و خبرهای ضد و نقیضی که درباره ابوالحسن (همسایه و هم بازی بیلیاردشان) شنیده می شود، تعلیق داستان را بالا می برد و حس انتظار را پررنگ تر می کند. ساکن های مجتمع برای این که از این وضعیت خسته کننده دربیایند، کارهای عجیبی راه می اندازند؛ مثلا هر کدام از تراس خانه شان به صورت مجازی متن خوانی می کنند و لابه لای همین متن ها، زخم ها و تراژدی های زندگی شان رو می شود. نتیجه اش یک رمان مدرن و پرنشانه است که روان پیش می رود و کاری می کند دلت بخواهد هر چه زودتر ته داستان را بفهمی.
| تعداد برگ |
224 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6223321320 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
نظرات