«ماهی ها نگاهم می کنند» از ژان پل دوبوا یک رمان فرانسوی با حال و هوای تلخ و شیرین است که هم لبخند می آورد و هم آدم را به فکر فرو می برد. قصه درباره امانوئل زیمرمان است، یک روزنامه نگار و گزارشگر بوکس که زندگی اش ظاهرا آرام و بی دردسر می گذرد، اما ناگهان چند اتفاق عجیب پشت سر هم همه چیز را به هم می ریزد. از یک کتک کاری بی دلیل و ناگهانی گرفته تا برگشتن پدری که سال ها خبری از او نبوده و حالا با خودش کلی خاطره و زخم قدیمی می آورد.
در ادامه، مشکلات کاری و به هم خوردن رابطه عاشقانه اش هم اضافه می شود و زیمرمان بیشتر از قبل حس می کند توی زندگی مدرن، آدم ها چقدر می توانند تنها باشند. دوبوا با زبان طنز و نگاه انتقادی، از روابط سرد و مکانیکی شهری، فاصله نسل ها و دل زدگی های روزمره حرف می زند و کاری می کند این تنهایی و سرخوردگی برای خواننده کاملا ملموس شود. این کتاب برای کسی که رمان های اجتماعی با روایت روان و طعنه های ریز را دوست دارد، انتخاب جذابی است.
| تعداد برگ |
168 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1990 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003534636 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات