کتاب «من یک گوزن بودم» اثر احمد اکبرپور از آن کتاب های تصویری است که قصه را فقط با متن جلو نمی برد و بخش زیادی از روایت را می گذارد روی دوش تصویرها. راوی داستان یک گوزن است که خودش از زندگی گوزن ها می گوید، از زندگی دسته جمعی شان، از فصل بهار که دوستش دارد و حتی از شاخ های بلندش که با همه ابهت شان جلوی خطر آدم ها خیلی به کارش نمی آید. تصویرگری کتاب هم کار نرگس محمدی است و ترکیب متن کوتاه با تصویرهای پرجزئیات باعث می شود مخاطب خیلی زود وارد حال و هوای قصه شود.
ماجرا از جایی جدی می شود که گوزن زخمی می شود و باید از دست شکارچی های پادشاه فرار کند، اما هم زمان خود پادشاه هم در یک اتفاق زخمی می شود و داستان وارد موقعیتی پیچیده و تاثیرگذار می شود. در ادامه اتفاق هایی می افتد که پایان تلخی دارد و ردش تا مدت ها در ذهن می ماند؛ طوری که مرگ گوزن تبدیل به یک نقطه عطف می شود و فکر پادشاه را رها نمی کند. این کتاب علاوه بر نگاه به طبیعت و آسیب هایی که آدم ها به حیوانات و زیستگاهشان می زنند، درباره احساس، انسانیت و مسئولیت هم حرف می زند و چون گوزن اسم و ویژگی خاصی ندارد، انگار قصه می تواند قصه هر گوزنی باشد.
| تعداد برگ |
24 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1400 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6003532397 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
نظرات