کتاب «خلوت خلود» اثر مهرنوش صفایی، روایت صمیمی و انسانی از دل گفت و گوهای درونی و لحظه های تنهایی است؛ جایی که راوی بی پرده با تو حرف می زند، از خنده ها و گریه ها می گوید و از حس هایی که گاهی خودمان هم نمی توانیم درست توضیحشان بدهیم. این کتاب حال و هوای عاشقانه دارد، اما فقط درباره عشق نیست؛ درباره صداقت، دل بستن، دل کندن و همان دردهای ریزی است که زندگی روزمره آرام آرام روی دل آدم می گذارد.
در «خلوت خلود» با دنیایی روبه رو می شوی که هم از سرنوشت گله دارد و هم هنوز به روشنایی امید باور دارد؛ انگار وسط همه تلخی ها دنبال یک طلوع تازه می گردد. اگر از داستان هایی خوشت می آید که احساسات را واقعی و نزدیک تعریف می کنند و تو را به فکر و قضاوت درباره عشق و زندگی می اندازند، این کتاب می تواند انتخاب خوبی برایت باشد.
| تعداد برگ |
581 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
2017 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9644122521 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
مهرنوش صفایی |
بد نبود ولی شاهکار هم نیست.
برای کسی که رمان های آرام و عمیق دوست دارد خیلی مناسب است. من بعد از کار روزی 20 دقیقه می خواندم و حس می کردم ذهنم آرام تر می شود، ولی شاید برای طرفدارهای داستان های پرحادثه کمی کند باشد.
من نسخه چاپی را گرفتم و طی یک ماه آرام آرام خواندم. قلم نویسنده قوی است و تصویر سازی ها عالی، فقط چند بخش تکرار حس و حال داشت که می شد کوتاه تر باشد.
سه شب پشت سر هم خواندم و واقعا بغضم گرفت. روایت احساسی ولی اغراق نشده است و دیالوگ ها طبیعی اند، اگر دنبال داستانی هستید که درگیرتان کند انتخاب خوبی است.
من کتاب را برای تایم های استراحت محل کار گرفتم و تقریبا ده روزه خواندم. شروع خیلی خوب است و تعلیق دارد، اما اواخرش کمی جمع بندی عجولانه به نظر می رسد.
خوب بود و ارزش یک بار خواندن را دارد.
یک هفته ای تمامش کردم. نقطه قوت اصلی برای من فضای سازی و حس و حال واقعی شخصیت ها بود.
حدود دو هفته هر شب قبل خواب می خواندم و خیلی سریع جذب شدم. زبان روان، شخصیت پردازی قوی و فضاسازی درست از نقاط قوتش است و واقعا کمک می کند اگر دنبال رمان احساسی و فکر شده هستید تصمیم بگیرید.
من توی سفر کاری چهار روزه همراهم بود و توی مسیرها می خواندم. داستان کشش خوبی دارد و بعضی جمله ها تا چند روز توی ذهنم می ماند، فقط چند جا ریتم کند می شود.