«خلوتکده» از ژان پل سارتر یک نمایشنامه معروف و تامل برانگیز با حال و هوای اگزیستانسیالیستی است. داستان درباره دو زن و یک مرد است که بعد از مرگ، به جای آن جهنمی که همه تصور می کنند، داخل یک اتاق بسته و بی روح گیر می افتند؛ اتاقی که نه پنجره درست و حسابی دارد، نه آینه ای در آن پیدا می شود، چراغ هایش هم خاموش نمی شوند و مهم تر از همه هیچ راه فراری وجود ندارد. کم کم می فهمند قرار نیست با آتش و شکنجه جسمی عذاب بکشند؛ درد اصلی اینجاست که باید مدام زیر نگاه و قضاوت همدیگر زندگی کنند و هیچ چیزی برای پنهان کردن باقی نمی ماند.
سارتر در این فضای محدود، لایه های شخصیت ها را یکی یکی کنار می زند و نشان می دهد چطور آدم ها می توانند برای هم تبدیل به عذاب شوند؛ همان جمله مشهورش که «دوزخ یعنی دیگران» در همین فضا معنا پیدا می کند. هر کدام از این سه نفر مجبورند با گذشته شان، انتخاب هایی که کرده اند و تصویری که دیگران از آن ها می سازند روبه رو شوند. «خلوتکده» با دیالوگ های قوی و موقعیت ساده اما سنگینش، هم برای علاقه مندان به نمایشنامه خوانی جذاب است و هم برای کسانی که دنبال کتابی فلسفی اما قابل فهم و داستانی هستند.
| تعداد برگ |
78 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1946 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6005026863 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات