«پشت درهای بسته» (همان نمایشنامه معروف سارتر) ما را می برد وسط یک جهنم عجیب: نه آتشی در کار است، نه شکنجه های همیشگی. سه نفر، دو زن و یک مرد، بعد از مرگ داخل یک اتاق گیر افتاده اند؛ اتاقی که پنجره هایش بسته است، آینه ندارد، چراغ هایش خاموش نمی شود و درش هم انگار قرار نیست هیچ وقت باز شود. کم کم می فهمیم اینجا قرار نیست بدنشان عذاب بکشد، عذاب اصلی چیز دیگری است: اینکه هیچ راهی برای پنهان شدن ندارند و مجبورند زیر نگاه و قضاوت همدیگر زندگی کنند.
سارتر با زبان ساده اما تکان دهنده نشان می دهد وقتی نقاب ها بیفتد، آدم چطور در نگاه دیگری گیر می کند و چطور گذشته و انتخاب هایش مثل سایه دنبالش می آید. همان جمله معروف «دوزخ یعنی دیگران» اینجا معنی واقعی تری پیدا می کند: آدم ها با زخم زبان، قضاوت، حسادت و نیاز به تایید، همدیگر را تکه تکه می کنند. این نمایشنامه اگزیستانسیالیستی، هم داستانی جذاب و دیالوگ محور است و هم یک تلنگر جدی درباره مسئولیت انتخاب ها و اینکه گاهی بدترین زندان، همان اتاقی است که با آدم های دیگر در آن گیر افتاده ایم.
| تعداد برگ |
90 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1944 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002535368 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات