کتاب «آنچه با خود حمل می کردند» اثر تیم اوبراین (نشر ققنوس) یک روایت متفاوت و درگیر کننده از جنگ ویتنام است؛ مجموعه ای از قصه های به هم پیوسته درباره یک گروه سرباز آمریکایی که وسط ترس، خستگی و بلاتکلیفی جنگ زندگی می کنند. اوبراین خیلی واقعی و ملموس نشان می دهد هرکدام از آن ها علاوه بر وسایل و تجهیزات، چه چیزهای سنگینی را توی دل و ذهنشان حمل می کنند؛ از خاطره و گناه گرفته تا امید و دلتنگی.
این کتاب نه دقیقا یک رمان خطی است و نه صرفا چند داستان کوتاه جدا از هم؛ تکه های روایتی دارد که مثل پازل کنار هم می نشینند و از کودکی بعضی شخصیت ها تا روزهای جنگل های ویتنام و حتی سال ها بعد از برگشتنشان به خانه را مرور می کند. چون داستان ها بر پایه تجربه های شخصی نویسنده در جنگ نوشته شده، فضای کتاب باورپذیر و تاثیرگذار از آب درآمده و برای کسی که دنبال ادبیات جنگ با نگاه انسانی تر است، انتخاب جذابی است.
| تعداد برگ |
264 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
1990 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-600-278-173-4 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
تیم اوبراین |
| مترجم |
علی معصومی |
ارزش خرید دارد.
راستش انتظارم بیشتر بود. ترجمه بد نیست ولی چند جا حس کردم جمله بندی فارسی کمی خشک شده و از حس متن کم می کند.
برای هدیه خریدم و بعد خودم هم شروع کردم. داستان راحت جلو می رود و ترجمه گیج کننده نیست. فقط قیمت نسبت به حجم کمی بالاست.
من چند ترجمه مختلف از این سبک خوانده ام، این یکی از نظر روانی خیلی بهتره. توصیف ها خوب منتقل شده و خسته کننده نیست.
دو هفته است شب ها قبل خواب می خوانم. لحن نویسنده خوب دراومده و دیالوگ ها طبیعی اند. چند غلط تایپی ریز دیدم ولی آزاردهنده نبود.
ترجمه خوب و روان.
از وقتی در بیلی سامرز دیدم استیون کینگ ازش تعریف کرده کنجکاو شدم. ترجمه واقعا تمیز و بی تکلفه و سریع باهاش ارتباط گرفتم.
برای سفرهای مترو گرفتم و یک ماهه هر روز می خوانم. متن خیلی خوش خوانه و صفحه بندی اذیت نمی کند. یکی دو جا حس کردم معادل ها می شد دقیق تر باشد.
سه هفته است دارم می خوانم. ترجمه روانه و اصطلاحات خوب منتقل شده، ریتم داستان هم حفظ شده. فقط چند جا ویرگول گذاری می توانست بهتر باشد.