«دالان بهشت» اثر نازی صفوی یک رمان عاشقانه و پرکشش است که داستانش از زبان مهناز روایت می شود؛ دختری که در یک خانواده نسبتا مرفه بزرگ شده و زندگی بدی ندارد. مهناز وقتی فقط ۱۷ ساله است با محمد (پسر همسایه) وارد یک رابطه جدی می شود و خیلی زود تصمیم به ازدواج می گیرند. اولش همه چیز شبیه یک عشق رویایی و شیرین پیش می رود، اما کم کم زندگی واقعی خودش را نشان می دهد و تفاوت نگاه ها و کم تجربگی ها کار را سخت می کند.
این کتاب بیشتر روی ازدواج در سن کم و تصمیم هایی که از روی هیجان گرفته می شود دست می گذارد؛ جایی که مهناز باید با اشتباهاتش رو به رو شود و کم کم یاد بگیرد چطور نگاهش را به زندگی و رابطه تغییر بدهد. روایت داستان طوری است که هم حس و حال عاشقانه دارد و هم مخاطب را به فکر می اندازد که در یک زندگی مشترک، خامی و ناپختگی چطور می تواند دردسر درست کند و آدم را مجبور به خودشناسی و تغییر کند.
| تعداد برگ |
448 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643112134 |
| نویسنده |
نازی صفوی |
من گریه کردم.
من با همسرم درباره بعضی رفتارهای مهناز بعد از خوندن کتاب حرف زدیم و جالب بود چون بحث ارتباط و حرف نزدن رو پررنگ می کنه. برای تصمیم خرید، اگر دنبال رمان آموزنده و ساده خوان هستید ارزشش رو داره.
من موقع سفر و زمان های کوتاه می خوندم و واقعا هر فصلش آدم رو نگه می داره. قوت اصلیش اینه که حسادت و سوء تفاهم رو خوب نشون می ده، ایراد کوچیکش هم اینه که چند بخش زیادی کش داده شده.
قشنگ بود ولی به نظرم پایانش کمی غیر واقعی و خیلی جمع و جور نوشته شده. اگر دنبال واقع گرایی محضی شاید کامل راضی نشی، اما برای داستان عاشقانه احساساتی گزینه خوبیه.
این کتاب رو وقتی دبیرستانی بودم خوندم و امسال دوباره سراغش رفتم، هنوز بعضی صحنه هاش یادم مونده. از نظر من برای سن کم مناسب تره چون نگاهش به عشق و قهر و آشتی خیلی احساسی و ساده است.
خیلی سریع خونده می شه و کشش داره. برای شروع رمان خوندن خوبه.
برای من که زیاد رمان می خونم متوسط رو به خوب بود و توی سه شب تمومش کردم. جذابیتش بالاست ولی چند جا تصمیم های شخصیت ها کمی غیر منطقی به نظر میاد.
پایان بندی به دلم نشست و اشکم رو در آورد. نقطه قوتش به نظرم شخصیت پردازی مهناز و حس وفاداری و لج بازی های واقعی تو رابطه بود.
من نسخه چاپی رو برای رفت و آمد مترو می خوندم حدود دو هفته طول کشید. روایت روانه و زود آدم رو می بره داخل داستان، فقط بعضی جاها کمی اغراق حس کردم.
این رمان رو دو بار توی فاصله یک سال خوندم و هر دو بار تا آخرش ولش نکردم. فضاسازی و کشمکش مهناز و محمد خیلی خوبه و برای کسی که دنبال داستان احساسی و پرکشش می گرده انتخاب مطمئنیه.