«من ببر نیستم پیچیده به بالای خود تاکم» نوشته محمدرضا صفدری، یک رمان متفاوت و بازیگوش است که از همان اول تو را پرت می کند وسط گیجی و کنجکاوی. قصه از جایی شروع می شود که نوذر از خواب بیدار می شود و می خواهد سر دربیاورد اصلا کیست و چه بلایی سرش آمده. تکه تکه خاطره ها برمی گردند: بیرون کشیدن یک مرده از قبر، شیوع یک بیماری در ریگستان، و اسم هایی که مدام دور سرش می چرخند؛ از زارپولات ریگستانی گرفته تا زن هایی که انگار همه را «گل افروز» صدا می کرده اند.
این رمان مثل قصه های خطی و سرراست جلو نمی رود؛ بیشتر شبیه راهی است که هی می پیچد و برمی گردد و گاهی هم مکث می کند تا دوباره از یک جای غیرمنتظره ادامه پیدا کند. صفدری بیشتر از این که فقط خود اتفاق ها را تعریف کند، اثر و بازتابشان را نشان می دهد؛ برای همین مرز بین چیزهایی که «واقعا» رخ داده و چیزهایی که فقط حس و سایه شان مانده، مدام جابه جا می شود. آخرش هم ممکن است مثل خیلی ها از خودت بپرسی: ماجرای اصلی واقعی تر بود یا تاثیری که از آن توی ذهن شخصیت ها و خواننده می ماند؟
| تعداد برگ |
414 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2002 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643114763 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
محمدرضا صفدری |
حدود 3 هفته است برای کارهای روزمره و تماس و پیام استفاده می کنم. سرعت و پایداری خوبه و کیفیت ساخت هم حس اطمینان می دهد.
دو ماهه خریدم و بیشتر برای کلاس آنلاین و فیلم دیدن استفاده می کنم. صفحه نمایش و باتری واقعا راضی کننده است.
خیلی خوبه.
یک ماه استفاده کردم برای کار اداری و اپ های بانکی. روانه و هنگ نکرده، فقط کاش شارژر داخل جعبه قوی تر بود.
برای بازی های سبک و شبکه های اجتماعی گرفتم، گرم شدنش کم است و صدا قابل قبوله. دوربین در نور کم معمولی است.
سه ماهه دستمه و بیشتر تو سفر برای مسیریابی و عکس استفاده کردم. آنتن دهی و GPS خوب بود و باتری راحت یک روز جواب می دهد.
بد نیست.
حدود 10 روزه خریدم، تجربه کلی خوبه و کار کردن باهاش راحت است. فقط حس می کنم بدنه کمی لیزه و قاب لازم می شود.
من 6 هفته است برای تولید محتوا و عکس محصول استفاده می کنم. جزئیات عکس ها خوبه و فوکوس سریع انجام می شود، ولی اپ دوربین گاهی دیر باز می شود.