عباس معروفی نویسنده و نمایشنامه نویس شناخته شده ایرانی است که خیلی ها او را با رمان «سمفونی مردگان» می شناسند. او کار ادبی اش را از فضای جدی داستان نویسی شروع کرد و بعدها به خاطر دیدگاه هایش و فشارهای سیاسی، از ایران رفت و سال ها در آلمان زندگی کرد. «دریا روندگان جزیره آبی تر» هم یکی از کتاب های اوست که حال و هوای روایت های انسانی و تلخ و شیرین معروفی را دارد.
این کتاب در اصل یک مجموعه داستان کوتاه است و چند روایت مختلف را کنار هم آورده؛ از جمله «عطریاس»، «آخرین نسل برتر» و «برش های کوچک» به همراه چند داستان دیگر. بیشتر داستان ها در فضای بعد از جنگ نوشته شده اند و رد پای جنگ و اثراتش را می شود توی رفتار و فکر شخصیت ها دید. اگر داستان کوتاه دوست دارید و دنبال کتابی هستید که هم روان باشد و هم لایه های اجتماعی و انسانی داشته باشد، این مجموعه می تواند انتخاب خوبی باشد.
| تعداد برگ |
359 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2003 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
9789643113926 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
عباس معروفی |
از نظر کیفیت متن و اتمسفر عالیه و چند داستانش تا مدت ها تو ذهنم موند. با این حال اگر دنبال داستان های شاد یا پایان های روشن هستید شاید ناامید بشید. برای خرید، به سلیقه تان در فضای تلخ دقت کنید.
دو ماهه کم کم می خونم و برای وقت های بین کار عالیه. بعضی داستان ها واقعا تکان دهنده اند و حس تنهایی را خوب در میاره. ولی چند جا ریتم کند می شه و حوصله می خواهد.
خیلی دوست داشتم.
بعد از خواندن روز بلوا رفتم سراغش و رگه های همان فضا را دیدم. قوت اصلی برای من شخصیت پردازی و حال سازی سریعه. ایراد کوچکش اینه که چند تا داستان شبیه هم به نظر می رسه.
من این مجموعه را در رفت و آمدهای مترو طی ده روز تموم کردم. نثرش تمیز و حرفه ایه و پایان بندی ها اغلب تو ذهن می مونه. اگر دنبال داستان کوتاه جدی هستید ارزش خرید داره.
خوبه و خوش خوانه.
یک ماهه گه گاه می خونم و از کوتاه بودن داستان ها برای زمان های کم استفاده می کنم. حال و هوای جدایی و مرگ پررنگه و همین اثرگذار می شه. فقط بعضی داستان ها زیادی غمگینن و شاید برای همه مناسب نباشه.
سه شب پشت سر هم قبل خواب خوندم و واقعا درگیر شدم. نقاط قوتش تصویرسازی و حسرت های ریزیه که توی چند صفحه منتقل می کند. برای کسی که سمفونی مردگان را دوست داشته پیشنهاد می دم.
من حدود دو هفته ست دارم می خونمش. داستان ها روان و خوش ریتم اند و مثل همیشه قلم معروفی آدم را می کشد جلو. اگر فضای تلخ و تنهایی دوست دارید انتخاب خوبیه.