17
ساعت
:
45
دقیقه
:
24
ثانیه
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.
من برای باشگاه کتابخوانی گرفتیم و یک ماه درباره اش حرف زدیم. نمادپردازی و فضاسازی عالیه، فقط بعضی شخصیت ها انگار ناتمام رها می شن.
بد نبود، ولی شاهکار هم نه.
دو شب پشت سر هم خوندم و تموم شد.
غم ایرانی واقعی داشت و روایت زنانه اش عجیب باورپذیر بود. اگر دنبال داستان خطی و سر راستید شاید اذیت بشید، ولی ارزش امتحان کردن داره.
برای مسیر رفت و آمد مترو می خوندم. فصل های کوتاه و حس و حال داستان کمک می کرد، ولی پرش های زمانی بعضی جاها تمرکزم رو می گرفت.
به نظرم کتاب خوش خوانه نیست تا وقتی به ریتمش عادت کنید. یک هفته طول کشید جا بیفتم، بعدش دیگه زمینش نمی ذاشتم.
من قبلا سمفونی مردگان رو خونده بودم؛ این یکی برای من احساسی تر بود. برای کسی که دنبال رمان ایرانی غمگین و اجتماعی هست انتخاب خوبیه.
سه روزه تمومش کردم. فضاسازی و زبانش واقعا قوی بود و شخصیت ها تو ذهن می مونن. فقط ای کاش بعضی گره ها آخرش واضح تر بسته می شد.
من دو هفته هر شب قبل خواب خوندمش. پرش زمانی زیاد داره و اوایل گیج می شید، ولی از وسط به بعد خیلی روان تر می شه و غمش تا چند روز باهام موند.