کتاب «وصیت ها» از مارگارت اتوود (انتشارات ققنوس) ادامه ای بر فضای نفس گیر «سرگذشت ندیمه» است؛ داستانی که حدود پانزده سال بعد از آن اتفاق ها می گذرد. «جمهوری گیلیاد» هنوز ظاهرا روی پای خودش ایستاده و همه چیز را کنترل می کند، اما از داخل ترک برداشته و نشانه های فروپاشی کم کم خودش را نشان می دهد.
تو این موقعیت حساس، مسیر زندگی سه زن که هر کدام دنیای جداگانه ای دارند به هم گره می خورد و همین برخوردها ماجرا را جلو می برد. دو نفرشان از اولین نسلی هستند که زیر قوانین گیلیاد بزرگ شده اند و روایتشان کنار گفته های «عمه لیدیا» می نشیند؛ زنی با گذشته ای پرحادثه و آینده ای نامعلوم. نتیجه اش یک رمان پرکشش، غافلگیرکننده و تاثیرگذار است که تا آخر رهایت نمی کند.
| تعداد برگ |
454 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
2019 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220403418 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
مارگارت آتوود |
| مترجم |
نسترن ظهیری |
من دنبال ترجمه کامل تر بودم و بین چند نشر مردد شدم، در نهایت باران خرد رو گرفتم و تا اینجا خوب بوده. تنها ایراد کوچیک، سنگینی کتاب تو دست برای مطالعه طولانیه.
جلد گالینگور برای من مهم بود و این یکی راضی کننده بود.
بد نبود و قابل خوندنه، ولی بعضی واژه گزینی ها سلیقه ایه و ممکنه باهاش ارتباط نگیرید. اگر حساسید بهتره چند صفحه نمونه رو قبل خرید مقایسه کنید.
خیلی راضی بودم، متن تمیز و خوش خوانه و تو ۱۰ روز تمومش کردم.
من سریال رو هم دیده بودم، کتاب وصیت ها حس و حال مستقل تری داره و جزئیات بیشتری میده. ترجمه روان کمک می کنه گیج نشید، برای همین باران خرد رو ترجیح دادم.
نسخه نشر جمهوری رو قبلا خریده بودم، غلط تایپی زیاد داشت و واقعا تمرکز رو می گرفت. برای خرید جدید اصلا پیشنهادش نمی کنم.
من ۱ ماهه دارم می خونم و بیشتر تو رفت و آمد مترو. فونت و صفحه آرایی باران خرد خوبه، فقط بعضی جاها فاصله گذاری بین پاراگراف ها می تونست بهتر باشه.
ترجمه سهیل سمی رو هم دیدم چون سرگذشت ندیمه رو خودش ترجمه کرده بود، از نظر لحن به اون کتاب نزدیک تره و حس ادامه دار بودن میده. برای طرفدارهای اتوود انتخاب مطمئنیه.
اگر بین ترجمه ها شک دارید، به نظرم باران خرد از نظر روان بودن جلوتره و خسته کننده نیست. من روزی ۲۰ دقیقه قبل خواب می خوندم و خوب جلو می رفت.
من حدود ۲ هفته کتاب وصیت ها رو از ترجمه باران خرد (فروزنده دولتیاری) خوندم، متنش روان و یکدسته و برای کسی که از سرگذشت ندیمه میاد خیلی قابل فهمه. جلد گالینگور هم برای نگهداری طولانی خوبه.