کتاب «مقدمه ای بر جامعه شناسی موسیقی» از تئودور آدورنو با نگاهی انتقادی سراغ این می رود که موسیقی در جامعه مدرن چطور ساخته، پخش و مصرف می شود و چه رابطه ای با قدرت، بازار و سلیقه عمومی پیدا می کند. آدورنو با زبان تیز و دقیقش نشان می دهد چیزهایی که گاهی به اسم «لذت هنری» به ما عرضه می شوند، همیشه هم آن قدر واقعی و بی غل و غش نیستند.
به باور او وقتی هنر فقط قرار باشد خوشایند و سرگرم کننده باشد، کم کم ممکن است به یک تصویر قشنگ ولی توخالی تبدیل شود؛ جایی که وعده خوشبختی می دهد اما در عمل چیزی را عوض نمی کند. این کتاب کمک می کند پشت پرده «سعادت آماده» و دل خوشی های سریع را ببینید و بفهمید موسیقی چطور می تواند هم آینه جامعه باشد و هم ابزار شکل دادن به آن.
| تعداد برگ |
375 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220405115 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
تئودور آدورنو |
| مترجم |
حسن خیاطی |
به درد من خورد.
برای شروع خوبه ولی اگر دنبال تحلیل عمیق و خیلی تخصصی هستید شاید کافی نباشه. من بعد از یک ماه مطالعه حس کردم بعضی بخش ها می تونست با منابع بیشتر تکمیل بشه.
سه ماهه دارم می خونم و برای تدریس مقدماتی هم چند بار بهش ارجاع دادم. نقطه قوت اصلیش اینه که نگاه جامع داره و از پراکنده گویی دوری کرده، فقط چند جا ویرایش نگارشی می تونست بهتر باشه.
من برای تولید محتوا و نوشتن کپشن های موسیقی ازش استفاده کردم و بعد از یک ماه هنوز بهش رجوع می کنم. جامعیتش خوبه و اصطلاحات رو درست جا می ندازه، ولی بعضی مثال ها خیلی کوتاه رد شده.
برای کسی که می خواد دید کلی از موسیقی و شاخه هاش بگیره انتخاب خوبیه. من دو هفته خوندم و مخصوصا بخش طبقه بندی سبک ها برام مفید بود.
یک ماه دستمه و بیشتر برای شناخت سازها و دوره های تاریخی سراغش رفتم. متن روانه و ترتیب فصل ها منطقیه، فقط کاش نمایه آخر کتاب کامل تر بود.
حدود دو ماهه برای تحقیق دانشگاهی و معرفی ژانرها می خونم. نقاط قوتش اینه که هم مفاهیم رو ساده توضیح می ده هم مثال های موسیقیایی قابل دنبال کردن داره.
خوبه و کاربردیه.
سه هفته است برای درس مبانی و تحلیل ازش استفاده می کنم. دسته بندی سبک ها و توضیح اصطلاحات موسیقیایی خیلی شفافه و برای جامع شناسی موسیقی واقعا کمک می کند.