کتاب «زبان اصالت در ایدئولوژی آلمانی» از تئودور آدورنو (انتشارات ققنوس) یک نقد جدی و تیز روی فضای فکری آلمان بعد از جنگ جهانی دوم است. آدورنو در این اثر سراغ این می رود که زبان فلسفی چطور می تواند تبدیل به ابزار اثرگذاری ایدئولوژیک شود؛ یعنی واژه ها و عبارت های پرطمطراق گاهی طوری به کار می روند که حس «حقیقت» و «اصالت» بسازند، اما در عمل ذهن را از دیدن واقعیت های اجتماعی و سیاسی دور کنند.
او مخصوصا به نوع زبان بعضی فیلسوفان مثل مارتین هایدگر گیر می دهد و اسمش را «جارگون» می گذارد؛ زبانی پیچیده و مبهم که به نظر آدورنو می تواند راه را برای جا افتادن شکل های خطرناک سلطه و توجیه نظم های ناعادلانه باز کند. اگر دنبال یک کتاب فلسفی و اجتماعی هستی که هم درباره نقش زبان در ساختن فکر و فرهنگ حرف بزند و هم نگاه انتقادی مدرسه فرانکفورت را نشان بدهد، این کتاب می تواند انتخاب چالش برانگیزی باشد.
| تعداد برگ |
446 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1964 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643116484 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
تئودور آدورنو |
| مترجم |
سیاوش جمادی |
نظرات