کتاب «شاهنشاهی هخامنشی» نوشته جان مانوئل کوک (نشر ققنوس) یک روایت خواندنی از شکل گیری و اوج گرفتن امپراتوری هخامنشی است. نویسنده فقط به جنگ ها و پادشاهان اکتفا نمی کند و در کنار روند تاریخی، درباره باورهای مذهبی، ساختار قدرت، ارتش، و همین طور هنر و معماری این دوره هم توضیح می دهد تا تصویر کامل تری از ایران باستان به دست بدهد.
کوک از ماجرای مادها و پارس ها شروع می کند و بعد سراغ کوروش می رود؛ پادشاهی که خیلی ها او را بنیانگذار واقعی این شاهنشاهی می دانند. او به محل های نخستین سکونت پارس ها هم اشاره می کند و حتی از «پارسوا» به عنوان یکی از قدیمی ترین جای پاهای این قوم نام می برد. در بخش های مربوط به کوروش می بینیم که چطور از امکانات محدود و نیروی نظامی نه چندان آماده، قدم به قدم یک قدرت بزرگ ساخته می شود؛ شخصیتی که در نوشته های تاریخی مثل روایت هرودوت هم با احترام و لقب «پدر» از او یاد شده است.
| تعداد برگ |
464 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1983 |
| نوع جلد |
سلفونی |
| شابک |
978-9643115173 |
| قطع |
وزیری |
| نویسنده |
جان مانوئل کوک |
| مترجم |
مرتضی ثاقب فر |

نمی ارزد.
من خیلی راضی بودم. در یک ماه خواندم و برای من که دنبال داستان کلی و پیوسته از جنگ ها بودم، روان و قابل دنبال کردن بود و کلی نکته جدید داشت. ایراد کوچک: بعضی جاها تکرار دارد.
اگر دنبال متن بی طرف هستید این کتاب شاید انتخاب اول نباشد، ولی برای آشنایی با روایت های رایج و بعدش نقد کردن، بد نیست. من بعد از ۱۰ روز خواندن، هم نکات مفید دیدم هم اغراق.
خوب بود.
برای مطالعه آزاد گرفتم و هر شب ۲۰ دقیقه می خوانم. بخش های مربوط به تاکتیک ها و مسیر لشکرکشی ها خیلی خوب توضیح داده شده و آدم تصویر ذهنی می گیرد. فقط ای کاش نگاه متعادل تری نسبت به ایران باستان داشت.
یک هفته ای تمامش کردم چون موضوعش را دوست داشتم. از نظر روایت کلی جذاب بود و باعث شد بروم سراغ منابع دیگر و مقایسه کنم. ایرادش این است که بعضی جملات تند و تحریک آمیز دارد.
برای تکمیل کتابخانه تاریخ گرفتم و در دو ماه کم کم خواندم. اطلاعات ریز درباره نبردها و شخصیت ها خوب است و به درد کسی می خورد که جزئیات می خواهد. کاش ویراستاری بهتر بود چون چند جا متن خسته کننده می شود.
سه شب پشت سر هم فقط چند فصلش را خواندم و ادامه ندادم. بعضی توصیف ها درباره ایرانیان آزاردهنده و غیرمنصفانه است، حس کردم نویسنده از قبل نتیجه را گرفته. اگر حساسید پیشنهاد نمی کنم.
برای پروژه دانشگاهی تاریخ باستان گرفتم و طی یک ماه کامل خواندم. نقطه قوتش ارجاع ها و نقل قول های متعدد است، اما ترتیب مطالب گاهی در هم و برهم می شود و مجبور شدم مدام برگردم عقب.
حدود دو هفته است دارم می خوانم. اگر دنبال روایت های کلاسیک جنگ های ایران و یونان هستید منابع زیادی آورده و از نظر جمع بندی بد نیست. فقط لحن بعضی بخش ها واقعا یک طرفه است و باید با نگاه انتقادی خواند.