کارل پوپر را خیلی ها یکی از مهم ترین فیلسوف های قرن بیستم می دانند؛ کسی که هم در فلسفه علم حرف های جدی دارد و هم در سیاست و جامعه. نگاه او به شناخت و حقیقت، از یک طرف از پیشرفت های علمی زمان خودش مثل نظریه نسبیت تاثیر گرفته و از طرف دیگر از تجربه تلخ جنگ های جهانی. پوپر به جای شعارهای پیچیده، دنبال راه حل های عملی بود و روی «خردگرایی انتقادی» تاکید می کرد؛ یعنی این که همیشه باید ایده ها را نقد کرد، آزمود و اگر لازم شد کنار گذاشت. او طرفدار جامعه باز و دموکراسی لیبرال بود و با هر نوع تمامیت خواهی و جبر تاریخی سر سازگاری نداشت.
کتاب «می دانم که هیچ نمی دانم» دو بخش دارد. بخش اول مجموعه گفت و گوهایی است که در سال های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۰ با پوپر انجام شده و او در آن ها درباره موضوعاتی مثل نقش فروید، مسئولیت روشنفکران، روش آزمون و خطا در علم و جامعه، دموکراسی و خطر اندیشه های تمامیت خواه صحبت می کند. بخش دوم هم ترجمه دو سخنرانی منتخب از کتاب «در جستجوی دنیایی بهتر» است؛ یکی درباره باورهای غرب و دیگری درباره خود مفهوم دموکراسی. نتیجه اش یک کتاب خوش خوان و فکری است که هم پوپر را بهتر معرفی می کند و هم کمک می کند نگاه انتقادی تری به سیاست و علم داشته باشیم.
| تعداد برگ |
152 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1402 |
| سال انتشار میلادی |
1991 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643115807 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
کارل پوپر |
| مترجم |
پرویز دستمالچی |
نظرات