«ایالات نیست در جهان» از جواد مجابی یک داستان متفاوت و خیال انگیز است که شما را می برد به دنیایی عجیب؛ جایی که موجوداتی خیالی داخل یک موجود سیار زندگی می کنند و همه چیز همزمان هم آشناست هم گیج کننده. کتاب چند فصل دارد که اسم هایشان «پاره یک»، «پاره دو»، «پاره سه»، «پاره پنج» و در آخر «پاره دیگر» است و نبودن «پاره چهار» اتفاقی نیست و خودش بخشی از بازی روایی و فضای داستان به حساب می آید.
مجابی با زبانی شاعرانه و کنایه دار، از دل این جهان سورئال سراغ حرف های جدی می رود: آدم هایی که کنار هم هستند اما انگار در احساسات و نگاه هم جا نمی شوند، و جامعه ای که زیر فشار قدرت، ترس و تناقض له می شود. در جایی از روایت صحبت از تبعید به دنیای پلانکتون ها می شود و این ایده را پیش می کشد که مشکل کوچک بودن نیست، مشکل جایی است که آدم خودش را چیزی جا بزند که نیست. اگر داستان های فلسفی و اجتماعی دوست دارید که هم قصه بگوید و هم شما را به فکر ببرد، این کتاب انتخاب مناسبی است.
| تعداد برگ |
376 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6220403166 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جواد مجابی |
حدود دو هفته ست می خونمش و هر شب چند صفحه جلو می رم. روایتش خیلی متفاوت و غیرقابل پیش بینیه و به نظرم ارزش خرید داره.
برای مسیر رفت و برگشت مترو (یک هفته) خوندم و خیلی روان بود. ایده ها تازه است و کشش خوبی دارد.
خیلی جذبم کرد.
یک ماهه دستمه و کم کم می خونم. فضاسازی و شخصیت پردازی نقطه قوتشه، فقط بعضی جاها ریتم کند می شود.
برای هدیه گرفتم و خودم هم چند فصلش رو خوندم. زبان ساده است ولی لایه های فکری هم دارد، برای کسی که دنبال رمان متفاوت است مناسب است.
سه روزه تمومش کردم. پایان بندی و حال و هواش عالی بود و تا مدت ها تو ذهنم موند.
من بیشتر دنبال داستان خطی بودم؛ این یکی بیشتر تجربه محور و متفاوت است. اگر این سبک رو دوست داشته باشید خیلی می چسبد ولی ممکنه برای همه مناسب نباشد.
یک هفته ست دارم می خونم و هر بار که می رم سراغش چیز تازه ای می گیرم. تنها ایراد برای من این بود که چند بخش توضیحی کمی طولانی بود.
بد نبود.