کتاب «دلتنگی های نقاش خیابان چهل و هشتم» از جی دی سلینجر (انتشارات ققنوس) در اصل همان مجموعه معروف «نه داستان» است؛ مجموعه ای که بعد از جنگ جهانی دوم اسم سلینجر را حسابی سر زبان ها انداخت. این کتاب 9 داستان کوتاه دارد که لحنشان گاهی شوخ و شهری است و گاهی هم تلخ و تکان دهنده. سلینجر با نگاه دقیق و روایت ساده اما عمیقش، از آدم هایی می گوید که زخم جنگ، تنهایی و سردرگمی را با خودشان این طرف و آن طرف می کشند.
داخل کتاب با داستان هایی مثل «یک روز خوش برای موز ماهی»، «تقدیم به ازمه با عشق و نکبت» و «تدی» روبه رو می شوید؛ هر کدام یک برش کوتاه از زندگی است که تهش چیزی در ذهن خواننده می ماند. از سربازی که بعد از جنگ حال و روز خوشی ندارد تا پسربچه ای عجیب و باهوش که حرف هایش آدم را میخکوب می کند، همه چیز طوری کنار هم چیده شده که هم برای طرفداران سلینجر جذاب است و هم برای کسی که می خواهد با داستان کوتاه های درجه یک شروع کند.
| تعداد برگ |
264 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| سال انتشار میلادی |
1953 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-9643111564 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده |
جی دی سلینجر |
| مترجم |
احمد گلشیری |
سه روزه تمامش کردم، یکی از بهترین مجموعه داستان هایی بود که اخیرا خواندم.
فضای بعضی داستان ها برای من زیادی سنگین و سرد بود و باهاش ارتباط نگرفتم، با این حال کیفیت ترجمه و انتخاب داستان ها قابل دفاع است. پیشنهاد می کنم قبل خرید یکی دو داستان نمونه بخوانید تا مطمئن شوید سلیقه تان هست.
برای هدیه به دوستم خریدم و قبلش خودم چند داستان را خواندم، حس و حال خاصی دارد و نگاه انسانی اش خیلی قوی است. اگر دنبال داستان های پرحادثه هستید شاید کمتر به دلتان بنشیند.
یک ماهه دارم کم کم می خوانم و به نظرم ارزش چند بار خواندن دارد، مخصوصا برای کسی که دنبال داستان های شخصیت محور است. ایراد کوچکش اینه که ریتم بعضی داستان ها کند می شود و شاید همه جذب نشوند.
کتاب خوبیه ولی خیلی سلیقه ایه.
من طرفدار داستان کوتاه نیستم ولی این یکی را طی سه چهار روز تمام کردم و چند داستانش تا مدت ها تو ذهنم ماند. ترجمه از نظر من تمیز و یکدست بود.
برای مسیر رفت و آمد مترو می خواندم و داستان های کوتاه بودنش خیلی به کارم آمد. نقطه قوتش فضاسازی و دیالوگ هاست، فقط بعضی جاها ارجاع ها و کنایه ها نیاز به حوصله دارد.
موز ماهی واقعا تکان دهنده بود، یک روزه تمامش کردم.
ترجمه گلشیری را گرفتم و حدود دو هفته هر شب یکی دو داستان خواندم، روان و خوش خوان است و لحن شخصیت ها خوب درمی آید. اگر با فضای تلخ و درون گرای سلینجر مشکلی ندارید انتخاب مطمئنی است.