کتاب «چهار درویش» (انتشارات ققنوس) یکی از قصه های قدیمی و خوش خوان ادبیات عامه ایران است که دکتر حسن ذوالفقاری و عباس سعیدی آن را با دقت تصحیح و ویرایش کرده اند. ریشه این داستان به دوره صفوی و دوران رونق قصه گویی و نقالی برمی گردد؛ همان روایت هایی که در قهوه خانه ها و جمع های شبانه دهان به دهان می چرخید. چهار درویش در این کتاب هر کدام قصه زندگی خودشان را تعریف می کنند؛ قصه هایی پر از اتفاق، سفر، عشق، خطر و گره های ریز و درشت که خواننده را تا آخر همراه نگه می دارد.
چیزی که «چهار درویش» را جذاب تر می کند، شکل روایت آن است: داستان در دل داستان. هر روایت مثل یک تکه از پازل است که کنار بقیه، تصویر بزرگ تری از فکر و فرهنگ مردم آن زمان می سازد. نثر کتاب حال و هوای گفتاری و مردمی دارد و پر است از تعبیرها و کنایه ها و ضرب المثل هایی که به متن جان می دهد. اگر دنبال یک کتاب قصه محور هستید که هم سرگرم کننده باشد و هم حال و هوای قصه های ایرانی و سنت نقالی را زنده کند، «چهار درویش» انتخاب خیلی خوبی است.
| تعداد برگ |
384 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1395 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002782182 |
| قطع |
رقعی |
| مترجم |
مجموعه ی نویسندگان |
حدود دو هفته است می خوانمش و هر شب قبل خواب چند صفحه می روم جلو. نثر روان و فضای داستان خیلی خوب است و آدم را نگه می دارد.
سه روزه نصفش را خواندم. کشش داستان عالیه و شخصیت پردازی ها باورپذیر است.
برای مسیر رفت و آمد مترو می خوانم، فصل ها کوتاه و خوش خوان است. فقط یکی دو جا ریتم کند می شود.
خوش خوان و گیراست.
یک ماهه کنار کارم می خوانم و هر بار که بر می گردم راحت با داستان ارتباط می گیرم. نقطه قوتش توصیف ها و دیالوگ های طبیعی است.
برای هدیه گرفتم و خودم هم چند فصلش را خواندم. کلیت داستان جذاب است اما شروعش کمی دیر راه می افتد.
دو هفته استفاده روزانه داشتم و بیشتر برای آرامش قبل خواب می خواندم. پیام و حال و هوایش خوب است، ولی پایان بندی می توانست جمع و جورتر باشد.
کتاب خوبی است و ارزش خرید دارد، مخصوصا اگر داستان های روان دوست دارید. فقط چند جا تکرار حس کردم.
بد نبود.