کتاب «شهود» نوشته جوئل پاست (انتشارات ققنوس) سراغ یک سوال مهم و همیشه بحث برانگیز می رود: ما چقدر می توانیم به حس درونی و قضاوت های فوری مان اعتماد کنیم؟ نویسنده خیلی روشن توضیح می دهد که شهودها در فلسفه دقیقا چه کاره اند، چطور در استدلال ها و تحلیل های مفهومی به کمک ما می آیند و چرا خیلی از بحث های معروف فلسفی با همین «به نظرم بدیهی می آید» جلو می روند. در کنار این ها، پاست نشان می دهد شهود فقط یک احساس گذرا نیست و می تواند نقش جدی در شکل گیری باور و فهم ما داشته باشد، البته به شرطی که درست بررسی و نقد شود.
از طرف دیگر کتاب با دید انتقادی هم جلو می رود و ایرادهای مهم را جدی می گیرد: مثلا تجربه گرایان و جریان «فلسفه تجربی» می گویند شهود آدم ها ممکن است تحت تاثیر فرهنگ، زبان، تربیت یا حتی سوگیری های ذهنی باشد و همه جا یکسان کار نکند. پاست با استفاده از مثال ها و آزمایش های فکری در حوزه هایی مثل اخلاق و متافیزیک، توضیح می دهد این نقدها تا کجا وارد است و چطور می شود بین یافته های روان شناسی و علوم شناختی با روش فلسفی آشتی برقرار کرد. نتیجه این است که شهود نه چیزی کاملا بی اعتبار است و نه یک منبع جادویی برای حقیقت؛ بلکه ابزاری مهم است که باید با دقت و وسواس از آن استفاده کرد.
| تعداد برگ |
107 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1394 |
| سال انتشار میلادی |
2012 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6002782137 |
| قطع |
پالتویی |
| نویسنده |
جوئل پاست |
| مترجم |
یاسر پوراسماعیل |
نظرات