کتاب «زنان کوچک» اثر لوییزا می آلکوت ما را می برد به بوستون، درست روزهای بعد از جنگ داخلی؛ جایی که چهار خواهر با روحیه ها و آرزوهای متفاوت، وسط سختی های زندگی و تنگدستی تلاش می کنند روی پای خودشان بایستند و آدم های مفیدی برای خودشان و اطرافشان باشند. مگ خواهر بزرگ تر است و با اینکه دلش یک زندگی راحت و شیک می خواهد، باید با واقعیت کنار بیاید. جو پرانرژی و رک است و بیشتر از اینکه شبیه دخترهای معمولی باشد، رفتار پسرانه دارد و عاشق نویسندگی است. بث آرام و کم حرف و مهربان است و دلش با موسیقی گرم می شود. ایمی هم کوچک ترین خواهر است؛ اجتماعی، خوش صحبت و گاهی هم کمی خودخواه.
این چهار نفر مثل هر خواهر و برادری گاهی به هم گیر می دهند و دعواشان می شود، اما تهش هوای هم را دارند و سعی می کنند گرمای خانه را نگه دارند، آن هم وقتی پدرشان در جنگ است و همه چشم انتظار برگشتنش هستند. آلکوت خیلی دقیق و دوست داشتنی، ریزه کاری های رابطه های خانوادگی و رشد کردن آدم ها را نشان می دهد؛ برای همین خیلی ها موقع خواندن داستان، خودشان را در یکی از این خواهرها پیدا می کنند. «زنان کوچک» یک رمان ماندگار و پرحس است که هم از خانواده می گوید، هم از امید و تلاش برای ساختن آینده.
| تعداد برگ |
112 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1403 |
| سال انتشار میلادی |
1869 |
| نوع جلد |
جلد سخت |
| شابک |
978-6004136617 |
| قطع |
جیبی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات