حتماً. برای تراش رومیزی کلمات کلیدی رو مشخصاً روی خود این زیردسته میچینم تا با محتوای «تراش» و دو زیردستهی دیگه قاطی نشه. متن هم خشک و کاتالوگی نباشه.
تراش رومیزی برای تیز کردن سریع و راحت مداد؛ انتخابی جمعوجور برای میز مطالعه، نقاشی و نوشتن، با طراحیهای فانتزی و دوستداشتنی.
بعضی وسایل روی میز فقط وسیله نیستند؛ کمکم تبدیل میشن به یکی از ساکنهای همیشگی میز!
تراش رومیزی هم میتونه یکی از همونها باشه. جایی کنار دفتر، مدادها و پاککن میایسته و هر وقت نوک مداد تصمیم گرفت کوتاه و خسته بشه، آمادهست که دوباره بهش یک شروع تازه بده.
دیگه لازم نیست مداد رو یک دست بگیری و تراش رو دست دیگه؛ فقط مداد رو سر جاش قرار میدی و شروع میکنی. خردههای مداد هم قرار نیست روی میز پخشوپلا بشن و بعد از تمام شدن کار، تبدیل به یک پروژهی جداگانه برای تمیزکاری بشن.
یک تراش رومیزی فانتزی حتی میتونه بخشی از حالوهوای میزت باشه؛ مخصوصاً اگر از آن آدمهایی باشی که دوست داری وسایل کوچک اطرافت هم کمی رنگ و شخصیت داشته باشند.
تصور کن وسط نقاشی هستی. مداد رنگیات به نقطهای رسیده که دیگر نمیشود باهاش آن خط باریک و دقیق را کشید. دستت میرود سمت تراش رومیزی، چند لحظه بعد مداد دوباره آماده است و داستانت ادامه پیدا میکند.
همین اتفاق کوچک شاید دلیل محبوبیت تراش رومیزی برای مداد باشد؛ وسیلهای که روی میز میماند و هر بار که لازم باشد، مداد را دوباره به خط شروع برمیگرداند.
گاهی برای ادامه دادن یک نقاشی، یک صفحهی سفید یا یک ایدهی تازه کافی نیست؛ یک مداد تیز هم لازم داری!