«تلسکوپ شوپنهاور» اولین رمان جرارد داناوان، نویسنده ایرلندی است که سال ۲۰۰۳ منتشر شد و خیلی زود سر و صدا کرد؛ هم به فهرست اولیه من بوکر راه پیدا کرد و هم چند جایزه و نامزدی مهم گرفت. قصه در یک روستای بی نام اروپایی و وسط یک جنگ داخلی می گذرد و نکته جالبش این است که همه چیز در یک بعدازظهر برفی روایت می شود. مردی که همه او را فقط «نانوا» صدا می زنند دارد قبر می کند و یک معلم تاریخ هم بالای سرش ایستاده و مراقبش است، در حالی که مردم روستا از دور نگاه می کنند.
اما ماجرا فقط قبر کندن نیست؛ گفت و گوی کوتاه و تیز این دو نفر کم کم تبدیل می شود به بحثی سنگین درباره تاریخ، اخلاق و خشونتی که آدم ها بارها در مقیاس بزرگ تکرارش کرده اند. از چنگیز خان و سان تزو گرفته تا جنگ ها و بمباران ها، همه مثل تکه های پازل کنار هم می آیند تا این سؤال را پررنگ کنند که «تمدن» واقعا چقدر با خشونت فاصله دارد. پایان بندی هم شوکه کننده و تلخ است و دقیقا همان حس اضطراب و فشار روانی را می دهد که باعث شده بعضی ها این کتاب را نزدیک به فضای کافکا و بکت بدانند: کوتاه، مینیمال، ولی تا مدت ها در ذهن می ماند.
| تعداد برگ |
345 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1404 |
| سال انتشار میلادی |
2003 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6227425062 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات