کتاب «رقص دیالکتیک: گام هایی در روش مارکس» نوشته برتل اولمن تلاش می کند روش دیالکتیک مارکس را طوری توضیح بدهد که از حالت بحث های خیلی انتزاعی و خشک بیرون بیاید و به درد تحلیل واقعی جامعه و سیاست بخورد. اولمن از اینجا شروع می کند که مارکس با وجود استفاده گسترده از دیالکتیک برای فهم سرمایه داری، هیچ وقت آن کتابی را که قرار بود درباره روش خودش بنویسد کامل نکرد. برای همین هم دیالکتیک مارکسی همیشه محل بحث بوده و برداشت های مختلفی از آن شده است.
نکته اصلی کتاب این است که دیالکتیک را باید با دو ایده مهم فهمید: یکی «روابط درونی» و یکی «انتزاع». از نگاه اولمن، هیچ چیز را نمی شود جدا و مستقل دید؛ هر پدیده در شبکه ای از رابطه ها معنا پیدا می کند، مثلا سرمایه یک شیء ساده نیست، بلکه یک رابطه اجتماعی میان آدم هاست. بعد هم توضیح می دهد انتزاع در کار مارکس یعنی ما بسته به مسئله ای که داریم، مرزهای موقت یک موضوع را تعیین می کنیم و آن را در چند سطح مختلف (از کلی ترین تا جزئی ترین) بررسی می کنیم. کتاب همچنین به فرق دیالکتیک در مقام روش پژوهش و دیالکتیک در مقام شیوه روایت می پردازد و کمک می کند خواننده بتواند این روش را در تحلیل های خودش هم به کار بگیرد.
| تعداد برگ |
322 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1401 |
| سال انتشار میلادی |
2003 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6007293683 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات