«نامه نگار» از ویرجینیا اوانز یک رمان متفاوت و خوش خوان است که داستانش را نه با روایت معمول، بلکه با نامه ها و نوشته های پراکنده جلو می برد. شخصیت اصلی، سیبیل ون آنتورپ، یک وکیل بازنشسته است که در سال های پیری انگار زندگی اش را از نو با کلمه ها مرتب می کند. او برای آدم های مختلف نامه می نویسد؛ از برادر و دوستان قدیمی گرفته تا آدم هایی که شاید هیچ وقت جواب ندهند. همین شکل روایت باعث می شود خواننده کم کم تکه های یک زندگی را کنار هم بگذارد و بفهمد پشت این همه نوشتن، چه دلتنگی ها و چه حرف های نگفته ای خوابیده است.
بخش جذاب تر ماجرا نامه هایی است که اصلا قرار نیست پست شوند؛ نامه های خصوصی که سیبیل با آن ها سراغ زخم های قدیمی، فقدان پسرش و شکست های عاطفی اش می رود. از طرفی مشکل بینایی او هم کم کم پررنگ می شود و داستان را به سمت حافظه، فراموشی و ترس از محو شدن می برد؛ انگار هر چه دیدن سخت تر می شود، نوشتن برایش ضروری تر می شود. «نامه نگار» بیشتر از اینکه دنبال حادثه های بزرگ باشد، روی حس و حال آدم ها و تاثیر کلمات تمرکز می کند و نشان می دهد نوشتن چطور می تواند هم آدم را نگه دارد، هم آرام آرام آزادش کند.
| تعداد برگ |
296 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1405 |
| سال انتشار میلادی |
2026 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6221556144 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات