رمان آخرین چای با غریبه ها از میکی برامر ماجرای زنی به اسم کلور بروک را تعریف می کند که در نیویورک زندگی می کند و کارش این است کنار آدم هایی باشد که روزهای آخر عمرشان را می گذرانند. کلور می رود پیششان می نشیند حرف می زند گوش می دهد و نمی گذارد آن لحظه های سنگین را تنها بمانند. او از حرف های ناتمام و حسرت های آدم ها یادداشت برمی دارد و کم کم خواننده با زندگی هایی روبه رو می شود که هر کدامشان چیزی را جا گذاشته اند یا فرصتی را از دست داده اند.
کلور خودش آدم گوشه گیری است و انگار بیشتر در حاشیه زندگی دیگران نفس می کشد تا زندگی خودش. اما وقتی با زنی مسن به نام کلودت آشنا می شود که با وجود وضعیت جسمی اش هنوز پرانرژی و سرحال است نگاه کلور به همه چیز عوض می شود. این دوستی تازه کلور را هل می دهد سمت سوال های مهم: آیا خودش هم حسرتی دارد که نگفته؟ چرا از آدم ها فاصله گرفته؟ و آیا وقتش نرسیده بالاخره برای زندگی خودش هم یک تصمیم جدی بگیرد؟ این رمان با حال و هوایی احساسی و انسانی سراغ موضوع هایی مثل مرگ و فقدان و تنهایی و امید می رود و آرام آرام تغییر درونی کلور را جلوی چشممان می آورد.
اولین نفری باشید که نظر میدهد
برای ثبت نظر وارد حساب کاربری خود شوید.