«پیکان زرد» از ویکتور پلوین یک رمان عجیب و فکر برانگیز است که همه چیزش داخل یک قطار در روسیه می گذرد؛ قطاری به اسم پیکان زرد که انگار نه شروع مشخصی دارد نه پایان درست و حسابی، فقط بی وقفه می رود به سمت مقصدی ترسناک: پلی خراب و ویران. توی این قطار کسی پیاده نمی شود چون اصلا ایستگاهی در کار نیست، و مرگ هم مثل یک قانون روزمره بین مسافرها جریان دارد؛ وقتی کسی می میرد با یک جور مراسم خاص جنازه اش را از قطار بیرون می اندازند، انگار بخشی از نظم عادی زندگی همان جاست.
در این سفر پر از استعاره و کنایه، چند شخصیت به یاد ماندنی را می بینیم: آندری که مدام دنبال راهی است تا قبل از این که دیر شود از قطار بیرون بپرد، گریشا که بین دو واگن با یک اتفاق خشن روبه رو می شود، آنتون که روحیه بوهمی دارد و روی قوطی های نوشیدنی نقاشی می کشد، و سرگی که ذهنش درگیر معنی مذهب و باورهاست. پلوین با این داستان هم زمان یک روایت سوررئال و متافیزیکی می سازد و هم طعنه های سیاسی می زند، ولی تهش حرف اصلی اش خیلی انسانی است: زندگی همین حرکت بی توقف است و آدم یا بیدار می شود و دنبال راه نجات می گردد، یا خودش را سرگرم می کند تا رسیدن به پایان.
| تعداد برگ |
80 |
|---|---|
| سال انتشار شمسی |
1399 |
| سال انتشار میلادی |
1993 |
| نوع جلد |
شومیز |
| شابک |
978-6226652346 |
| قطع |
رقعی |
| نویسنده | |
| مترجم |
نظرات